III SA/Gl 237/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. (K.) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w przedmiocie opłaty paliwowej postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2016 r. skarżący działający przy pomocy fachowego pełnomocnika został wezwany do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy powyższą przesyłkę doręczono pod wskazany adres 27 czerwca 2016 r. Natomiast 6 lipca 2016 r. na konto tut. Sądu wpłacono kwotę 100,00 zł (vide: polecenie przelewu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do opłacenia skargi nie zastosował się do powyższego, albowiem stosownego polecenia przelewu dokonał dopiero 6 lipca 2016 r., tj. dwa dni po terminie – stąd wniesioną skargę w myśl cyt. wyżej przepisu, należało odrzucić. Tym bardziej, że z treści art. 85 ustawy p.p.s.a. wynika jednoznacznie, iż konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie. Stąd zapłata wpisu dokonana po terminie musi wywoływać takie same skutki jak nieuiszczenie wpisu, tj. stanowić podstawę do odrzucenia skargi. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.