III SA/Gl 238/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-06-22

Skład orzekający: Piotr Łukasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, przebywający w zakładzie karnym i nieposiadający dochodów, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, mimo że z mocy ustawy jest zwolniony z kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżący, którego przedmiotem skargi są sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, jest z mocy ustawy zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stał się zatem bezprzedmiotowy. Jednakże, biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, w tym jego pobyt w zakładzie karnym uniemożliwiający pozyskanie środków, oraz fakt, że jest on zobowiązany do spłaty alimentów i zadłużenia czynszowego, sąd uznał, że skarżący wykazał niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, co uzasadnia ustanowienie dla niego adwokata z urzędu w ramach prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący W. S. złożył skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą ulg w spłacaniu należności. Jednocześnie zwrócił się do sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wskazując na swój pobyt w zakładzie karnym, brak dochodów i ograniczone możliwości działania. Po analizie oświadczenia majątkowego i dokumentów, sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe, a w pozostałej części przyznał prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Rozstrzygnięcie
1) umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2) ustanowił dla skarżącego adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. (S.) na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata; Przedmiotem skargi W. S., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. W ramach urzędowego formularza PPF z dnia [...] r. W. S. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku odnotował, że od [...] r. przebywa w zakładach karnych, gdzie nie pracuje z uwagi na stan zdrowia. Podkreślił, że nie posiada dochodów, a jego możliwości działania w tej sprawie są ograniczone. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący posiada mieszkanie komunalne o pow. [...] m². Dokonawszy wstępnej analizy rzeczonego oświadczenia z dokumentacją źródłową zebraną w toku postępowania administracyjnego, pismem z dnia 11 maja 2009 r., referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i nadesłanie dokumentów źródłowych. W oparciu o dokumenty źródłowe, nadesłane w odpowiedzi na ww. wezwanie, skarżący nadesłał plik dokumentów, na podstawie których ustalono, co następuje. Skarżący w chwili obecnej przebywa w Areszcie Śledczym w G. od [...] r. Nie jest tam zatrudniony, nie posiada wartościowego depozytu, nie otrzymywał żadnych środków pieniężnych, zapomóg, ani nagród rzeczowych. Stan środków konta depozytowego skarżącego na dzień [...] r. wynosił 1.219,32 zł, przy czym kwota ta nie jest do dyspozycji skarżącego. Zgodnie z zaświadczeniem Działu Finansowego Aresztu Śledczego w G. z dnia [...] r. na skarżącym ciążą zajęcia z tytułu świadczenia alimentacyjnego w kwocie [...] zł. Z dniem [...] r. został zamknięty rachunek bankowy należący do skarżącego. Przyczyną takiego stanu rzeczy było powstanie salda debetowego w kwocie [...] zł. Skarżący jest nadto zobowiązany do spłaty zadłużenia czynszowego w miesięcznych ratach w kwocie [...] zł. W. S. pozostaje w separacji ze swoją małżonką na mocy wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia [...] r., zaś wyłączenie wspólności ustawowej miało miejsce już w [...] r. Z treści postanowienia Sądu Okręgowego w G. Wydziału [...] Cywilnego z dnia [...]r. wynika, że w postępowaniu o sygn. akt [...] W. S. jest zwolniony od kosztów sądowych i korzysta z pomocy adwokata ustanowionego z urzędu. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: W punkcie wyjścia należało odnotować, że zakres wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy został przez niego oznaczony w pkt 4 druku urzędowego formularza wniosku PPF. Intencją wnioskującego jest więc uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.). Przyszło w tym miejscu podkreślić, iż skarga w niniejszej sprawie, złożona została na decyzję dotyczącą spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Zgodnie zaś z treścią art. 239 pkt 1 lit. e) P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przedmiotem skargi jest działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Należało zatem stwierdzić, że takim zwolnieniem z mocy samej ustawy objęty jest w tej sprawie W. S. Oznacza to – mając na uwadze treść art. 241 P.p.s.a. – że skarżący zwolniony jest od obowiązku ponoszenia zarówno opłat sądowych, w tym wpisów sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z tych względów wniosek, w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, stał się bezprzedmiotowy, a postępowanie z tego wniosku podlega umorzeniu, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy sprowadziło się do zbadania przesłanki przyznania prawa pomocy w kontekście ustanowienia pełnomocnika. Stosownie więc do treści art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w tym zakresie gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze w zestawieniu z sytuacją majątkową wnioskującego należało stwierdzić, że W. S. wykazał, że nie będzie w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W toku rozpoznania wniosku wzięto przede wszystkim pod uwagę fakt, że skarżący w chwili obecnej znajduje się w zamkniętym zakładzie karnym, co w zasadzie uniemożliwia mu pozyskanie środków pieniężnych. W wyniku poczynionych wyżej ustaleń orzeczono w kwestii wniosku o ustanowienie pełnomocnika w pkt 2 części dyspozytywnej postanowienia, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., art. 254 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło