III SA/Gl 24/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: oddalić wniosek. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]r. którą odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] r., zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, a wniosek nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu przez organ skargi sądowi, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.) Zgodnie z przywołanym wyżej przepisem zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 p.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje, z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W rozpatrywanej sprawie został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek ten jednak nie zawiera żadnego uzasadnienia, a strona składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nawet nie przywołała ustawowych przesłanek skutkujących wstrzymaniem wykonania aktu administracyjnego, zawartych w art. 63 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że strona nie wykazała istnienia przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedstawiła żadnych argumentów występujących w stanie faktycznym sprawy, które można byłoby z urzędu ocenić, jako okoliczności będące ustawowymi przesłankami, skutkującymi uwzględnienie wniosku. Co istotne, również z analizy akt administracyjnych nie wynika, aby takie przesłanki w sprawie występowały. Ogólne skutki i następstwa wykonania zaskarżonej decyzji mają charakter odwracalny. Strona w żaden sposób nie wykazała, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to trudno przecież przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby znaczną szkodę. Brak również jakichkolwiek argumentów wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.