III SA/Gl 2416/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odpowiedzialność osób trzecich) postanawia: 1.umorzyć postępowanie sądowe; 2.zwrócić stronie skarżącej wpis uiszczony od skargi w kwocie [...] zł. ([...] złotych). Dnia [...] r. skarżący S.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] orzekającej o odpowiedzialności podatkowej S.K., jako byłego członka zarządu "A" Sp. z o. o. w K., za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Skarżący w skardze do tut. Sądu wnosił o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K., gdyż jego zdaniem powinien on był uchylić decyzję organu I instancji oraz jednocześnie umorzyć postępowanie. Pismem procesowym z dnia [...] r. skarżący cofnął skargę. W uzasadnieniu powyższego wskazał, iż skarga stała się w oczywisty sposób bezzasadna gdyż organy skarbowe umorzyły dalsze postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi w trybie art. 60 powołanej wyżej ustawy - postępowanie sądowe, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z dnia [...] r., należało umorzyć. Tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w art. 60 zd. 3 ustawy, w świetle których cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne. W tym stanie sprawy, działając na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, postanowiono orzec jak w sentencji.