III SA/Gl 244/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo ( spr. ) Sędziowie: WSA Małgorzata Walentek Asesor WSA Mirosław Kupiec Protokolant: sekretarz sądowy Beata Jacek po rozpoznaniu w dniu 25 października 2005r., na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia kwalifikacji do wykonywania czynności na stanowisku osoby dozoru uchyla zaskarżoną decyzję. Sygn. akt III SA / Gl 244 / 04 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 113 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze ( Dz. U. nr 27, poz. 96 ze zm. ) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. ) Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w K. zakazał p. M. K. wykonywania czynności na stanowisku osoby dozoru ruchu w zakresie techniki strzałowej w odkrywkowych zakładach górniczych przez okres 6 miesięcy – od [...] 2003r. do [...] 2004r. Decyzja ta podlegała natychmiastowemu wykonaniu. W uzasadnieniu decyzji ustalono, iż p. M. K. był zatrudniony w Kamieniołomach [...] spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. – Kopalni "A" na stanowisku [...] strzałowego – [...] strzałowego – osoby [...] dozoru ruchu zakładu górniczego. Z inspekcji przeprowadzonej [...] 2003r. w kopalni "A", której ustalenia i wyniki zawarto w protokole nr [...] oraz z dziennika strzałowego prowadzonego przez strzałowego J. P., książki ewidencji odstrzałów metodą długich otworów strzałowych i dokumentacji strzelania metodą długich otworów strzałowych wynikało, iż zapis z dnia [...] 2003r. w rubrykach "ilość naboi, "otrzymane", "strzelanie 1" i "razem zużyto" został zamalowany korektorem i jednocześnie w te miejsca wpisano poprawione dane, a to stanowiło naruszenie § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2003r. w sprawie przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych ( Dz. U. nr 72, poz. 655 ). Po drugie w dniu [...] 2003r. w dzienniku strzałowym oraz w książce ewidencji odstrzałów długich otworów strzałowych w pozycji 48 udokumentowane zostało przekroczenie dopuszczalnych ładunków materiału wybuchowego w otworze. Z zapisu wynikało, iż zużyto w 14 otworach łącznie 1282,5 kg, tj. 91,6kg na otwór, podczas, gdy z dokumentacji technicznej wynikało, iż maksymalny ładunek w serii 14 otworów nie mógł przekraczać dla ściany o wysokości 16m. i otworach o szerokości 100 mm – masy 88 kg. Przekroczenie masy ładunku naruszało art. 63 ustawy – Prawo geologiczne i górnicze oraz warunki określone w dodatku nr 7.1 do części szczegółowej planu ruchu zakładu górniczego "A". Do przekroczenia masy ładunku doszło także [...],[...],[...],[...],[...] i [...] 2004r. Wreszcie ustalono, iż w dokumentacji zakładu górniczego brak było ewidencji nabytych, zużytych, przechowywanych,, przemieszczanych i zbytych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Było to niezgodne z v 13 cytowanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 18 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2002r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego ( Dz. U. nr 117, poz. 1007 ze zm. ) oraz z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 12 listopada 2002r. w sprawie wzoru ewidencji nabytych, zużytych, przechowywanych, przemieszczanych i zbytych materiałów przeznaczonych do użytku cywilnego ( Dz. U. nr 194, poz. 1634 ). Na końcu zarzucono [...] strzałowemu M. K., iż w dzienniku strzałowym w dniu [...] 2004r. udokumentował dopuszczalny ładunek w serii 1320 kg i w otworze 88 kg.. Przejęte wielkości odpowiadały parametrom wysokości ściany 16 m i średnicy otworu 100mm, tymczasem w książce ewidencji odstrzałów długich dla tych samych robót odnotował długości otworów od 13 do 15 m i średnicę 105mm. Nieścisłości w dokumentacji naruszały § 50 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 czerwca 2002r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenia ruchu oraz specjalistycznego zabezpieczenia przeciwpożarowego w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny podstawowe. ( Dz. U. nr 96, poz. 858 ) . Biorąc powyższe pod uwagę organ I instancji uznał, iż p. K., jako osoba odpowiedzialna za nadzór nad wykonywanymi robotami strzałowymi i dokumentami ewidencji przychodu i rozchodu środków strzałowych w zakładzie górniczym dopuścił do wystąpienia przekroczeń dopuszczalnych ilości materiałów wybuchowych w otworze oraz do nieprawidłowego prowadzenia ewidencji środków strzałowych przez co stworzył zagrożenie bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego, jego pracowników oraz dla bezpieczeństwa powszechnego. Dlatego zakazano mu wykonywania czynności na stanowisku osoby dozoru ruchu zakładu na okres 6 miesięcy. W odwołaniu od decyzji p. M. K. domagał się uchylenia decyzji, jako zbyt surowej w stosunku do ujawnionych nieprawidłowości. Ponadto nie zgadzał się z przypisaniem mu odpowiedzialności za nieprawidłowe poprawienie wpisu w dzienniku strzałowym J. P.. Kwestionował także zasadność stwierdzenia, iż dopuścił do przekroczenia dopuszczalnych mas ładunków wybuchowych. W jego ocenie były one zgodne z wielkością wykonanych otworów i wysokością ściany. Bowiem w praktyce koronka wiertnicza dla otworu 100 mm faktycznie często wykonywała otwór o średnicy 105mm. A dla takiej średnicy otworów masa ładunku była właściwa. Dopuszczalny był ładunek 92 kg. Odnosząc się do zarzutu braku ewidencji materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego wyjaśnił, iż zbyt późno otrzymał wzór tej ewidencji. Natomiast do nieprawidłowości w zapisach ewidencji w dniu [...] 2004r. doszło w czasie inspekcji. Zostały one spowodowane zachowaniem inspektora Okręgowego Urzędu Górniczego. Po rozpoznaniu sprawy Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną z powołaniem się na art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Za całkowicie zasadne i udowodnione uznał naruszenia dyscypliny i porządku pracy ujawnione i ustalone przez organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, iż p. K. w zakładzie górniczym pełnił funkcję osoby [...] dozoru ruchu – [...] strzałowego i zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i polityki Społecznej w sprawie przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych odpowiedzialny był za wykonywanie i dozorowanie czynności związanych z odbiorem, przechowywaniem, przenoszeniem u używaniem sprzętu strzałowego. W związku z pełnioną funkcją winien był dopilnować, aby zmiany nanoszone do dziennika strzałowego były dokonywane zgodnie z prawem, tj. poprzez skreślenie błędnego wpisu i umieszczenia obok wpisu prawidłowego. Strzałowy nieprawidłowo dokonał korekty wpisu w dniu [...] 2004r., a osoba zobowiązana do kontroli, czyli odwołujący się " nie zauważył dokonanej poprawki przez strzałowego". Dalej wskazał, iż z dokumentacji strzelania długimi otworami, w szczególności z załącznika nr 7.1 do planu ruchu zakładu górniczego "Kopalnia A" na lata 2002 – 2005 wynikało, iż maksymalny ładunek w serii 15 otworów może maksymalnie wynosić 1320 kg, t, 92 kg. na otwór. Jednak w części szczegółowej – "obliczeniach parametrów strzelania oraz zasięgu szkodliwych drgań sejsmicznych" wskazano, iż przy wysokości ściany 16m i otworze o średnicy 100mm maksymalny ładunek materiału wybuchowego powinien wynieść 88 kg. Zatem zarzut postawiony p. K. przekroczenia maksymalnej masy ładunku materiału wybuchowego był zasadny. Jako osoba nadzoru powinien wiedzieć iż ruch zakładu górniczego może odbywać się zgodnie z warunkami określonymi w planie ruchu zakładu górniczego. Także nie mógł odnieść skutku argument zbyt późnym otrzymaniu wzoru dokumentacji ewidencji nabytych, zużytych, przechowywanych, przemieszczanych i zbytych materiałów wybuchowych, bowiem inspekcje przeprowadzono [...] 2004r., a przepis zawierający taki wzór wprowadzono rozporządzeniem Ministra Gospodarki z 12 listopada 2003r. zatem odwołujący się miał dużo czasu na zapoznanie się z przepisami. Również nieścisłość w zapisach w ewidencji w dniu [...] 2004r. nie może być tłumaczona obecnością inspektora OUG w K.. Tym bardziej, iż odwołujący się w trakcie składania wyjaśnień w dniu [...] 2004r. przyznał, że do nieścisłości doszło w wyniku jego roztargnienia. Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy uznał, iż orzeczony zakaz jest adekwatny do stwierdzonych naruszeń przepisów prawa, dyscypliny i porządku pracy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego p. M. K. domagał się uchylenia decyzji Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. W jego ocenie stwierdzone uchybienia nie uzasadniały zastosowania zakazu z art. 113 Prawa geologicznego i górniczego, bowiem były wykroczeniami z art. 63 i 78 tegoż prawa. Zatem należłao zastosować wobec niego art. 122 ust. 3 cytowanej ustawy. Jedynie bezdusznosc urzedników spowodował zastosowanie wobec niego tak surowej sankcji, i to na dwa lata przed emeryturą. Nie zgadzał się z zarzutem dopuszczenia do przekroczenia maksymalnej masy pojedynczych ładunków wybuchowych. W jego ocenie w praktyce nie jest możliwe ścisłe dostosowanie się do warunków technicznych i obliczeń określonych w planie ruchu zakładu. Domagał się powołania eksperta dla rozstrzygnięcia tego sporu. W piśmie z dnia [...] 2005r. złożonym przez jego pełnomocnika na rozprawie dodatkowo zarzucił naruszenie art. 61, Kpa ,bowiem nie powiadomiono do o wszczęciu postępowania:; art. 10, bowiem nie zapoznano go z zebranym materiałem i nie umożliwiono mu wypowiedzenie się o zebranych dowodach. Nadto zarzucił, iż w decyzji nie wyjaśniono, dlaczego nie dano wiary jego wyjaśnieniom. Podtrzymał przytoczona już w odwołaniu argumentację przeciwko stawianym mu zarzutom. W odpowiedzi na skargę Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wniósł o jej oddalenie. Nie odnosząc się do zarzutów skargi podtrzymał w całości swoje stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji. W jego ocenie stwierdzone naruszenia porządku i dyscypliny pracy w pełni uzasadniały zastosowanie w sprawie art. 113 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Natomiast fakt, iż p. K. pozostały [...] lata do emerytury nie mógł wpłynąć na usprawiedliwienie ujawnionych naruszeń i złagodzenie zakazu. Tym bardzie, iż 6-krotnie dopuścił do przekroczenia maksymalnej masy ładunku wybuchowego w otworze strzałowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 159, poz. 1269 ) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) tylko ustalenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Dalej wskazać także należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ostatnio powołanej ustawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skarg oraz powołaną podstawą prawną. Zatem bierze pod rozwagę każde naruszenie prawa, także to nie wskazane przez skarżącego. Przy czym ocenia legalność zaskarżonego aktu na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych, niż wskazane przez skarżącego. Z akt postępowania administracyjnego wynika, iż skarżącemu zarzucono brak nadzoru na prawidłowym prowadzeniem dokumentacji strzałowej, w szczególności dziennika strzałowego, który to brak przejawił się tym, iż skarżący nie zauważył wadliwego wpisu dokonanego [...] 2003r. przez strzałowego J. P., co w ocenie organu nadzoru górniczego naruszyło 13 ust. 2 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2003r. w sprawie przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych ( Dz. U. nr 72, poz. 655 ). Zatem należało w pierwszym rzędzie rozważyć, czy wpis był rzeczywiście wadliwie sprostowany. Z akt postępowania nie wynika, czy do sprostowania wpisu noszącego datę [...] 2003r. doszło w tym samym dniu, czy później. Jeśli jednak doszło już w dniu dokonania wpisu o pierwotnej, później zamazanej treści, to do oceny jego prawidłowości nie mogły być brane pod uwagę przepisy powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 1 kwietnia 2003r., które w życie weszło dopiero 14 maja 2003r. W tym miejscu należy zauważyć, iż rozporządzenie Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 kwietnia 2003r. w sprawie przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego zostało wydane na podstawie art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. - Prawo geologiczne i górnicze ( Dz. U. nr 27, poz. 96 ze zm. ) w brzmieniu ustalonym art. 67 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2002r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego ( Dz. U. nr 117, poz. 1007 ze zm. ) obowiązującej od 25 sierpnia 2002r. Wskazane rozporządzenie nie zawiera przepisu uchylającego wcześniej obowiązujący akt prawny regulujący tę samą materię. Może to wskazywać na to, iż taki akt nie obowiązywał. W szczególności, w wyniku wskazanej wyżej zmiany treści art. 78 ust. 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze zmianie uległ zakres udzielonej Ministrowi Gospodarki delegacji, a co za tym idzie z dniem wejścia w życie ustawy o materiałach wybuchowych do użytku cywilnego, w tym art. 67 pkt 2 tej ustawy przestało obowiązywać rozporządzenie z dnia 17 czerwca 2002r. w sprawie nabywania, przechowywania i używania środków strzałowych zakładach górniczych ( Dz. U. nr 92, poz. 818 ), które weszło w życie 1 lipca 2002r. - § 88 tegoż rozporządzenia. W polskim systemie prawnym obowiązuje reguła walidacyjna w myśl której jeżeli uchyla się ustawę, na podstawie której wydano akt wykonawczy, albo uchyla się przepis ustawy upoważniający do wydania aktu wykonawczego, to taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą odpowiednio z dniem wejścia w życie ustawy uchylającej, albo z dniem wejścia w życie przepisu uchylającego upoważnienie. Bądź, jeżeli treść przepisu upoważniającego do wydania aktu wykonawczego zmienia treść w ten sposób, ze zmienia się organ upoważniony do wydania aktu wykonawczego, zmienia się zakres spraw przekazanych do uregulowania aktem wykonawczym lub wytyczne dotyczące treści tego aktu i jednocześnie w wyniku tej zmiany dotychczasowy akt wykonawczy staje się niezgodny ze znowelizowanym przepisem upoważniającym to przyjmuje się, ze taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej treść przepisu upoważniającego. Analizując treść przepisu art. 78 ust. 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze w jego brzmieniu obowiązującym do dnia 24 sierpnia 2002r. i w jego brzmieniu obowiązującym od dnia 25 sierpnia 2002r, należy stwierdzić, iż nadal ten sam organ – minister właściwy do spraw gospodarki - w tym samym trybie – w uzgodnieniu z ministrem do spraw wewnętrznych – był upoważniony do wydania aktu wykonawczego, rozporządzenia określającego szczegółowe zasady przechowywania i używania środków strzałowych w zakładach górniczych. Art. 78 ust. 3 Prawa geologicznego w wersji obowiązującej do 24 sierpnia 2002r. upoważniał nadto do wydania rozporządzenia regulującego nabywanie materiałów wybuchowych oraz tryb postępowania w sprawach nabywania, przechowywania i używania materiałów wybuchowych, natomiast w wersji obowiązującej od 25 sierpnia 2002r. art. 78 ust. 3 upoważniał właściwy organ do określenia szczegółowych zasad przechowywania i używania sprzętu strzałowego w zakładach górniczych oraz nakładał na niego obowiązek uwzględnienia potrzeba zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego i bezpieczeństwa pracowników zatrudnionych przy przechowywaniu i używaniu środków strzałowych i sprzętu strzałowego. Analizując treść rozporządzenia z dnia 17 czerwca 2002r. w sprawie nabywania, przechowywania i używania środków strzałowych w zakładach górniczych w części dotyczącej przechowywania i używania środków strzałowych nie był sprzeczny ze znowelizowanym art. 78 ust. 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Zatem wydaje się, iż obowiązywało do dnia wejścia w życie rozporządzenia z dnia 1 kwietnia 2003r. regulującego te samą materię. Stąd też tak istotne znacznie dla sprawy ma wyjaśnienie, kto i kiedy dokonał poprawienia wpisu w dzienniku strzałowym oraz czy i jakie przepisy w dacie dokonania poprawki regulowały sposób prowadzenia tego dziennika. Za zasadny należy uznać również zarzut organu odwoławczego, iż fakt, ze skarżącemu zbyt późno dostarczono nowe przepisy dotyczące ewidencji nabytych, zużytych, przechowywanych, przemieszczanych i zbytych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego i w związku z tym nie zdążył założyć właściwej ewidencji nie stanowił przyczyny zwalniającej go z odpowiedzialności za brak tej ewidencji. Zwłaszcza, iż przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 12 listopada 2002r. w sprawie wzoru ewidencji nabytych, zużytych, przechowywanych, przemieszczanych i zbytych materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego ( Dz. U. nr 94 , poz. 1643 ) weszły w życie 8 grudnia 2002r. Zatem skarżący miał 11 miesięcy na założenie tej ewidencji i jej prawidłowe prowadzenie. Nie stosując tego prawa nie wykonał obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Odnosząc się do kwestii dopuszczenia przez skarżącego do użycia ładunków wybuchowych przekraczających dopuszczalną masę tych ładunków Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego. Podstawowym dokumentem regulującym funkcjonowanie - ruch zakładu górniczego, obok przepisów ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz przepisów wykonawczych wydanych na jego jej podstawie jest plan ruchu zakładu górniczego. Zgodnie z art. 64 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze plan ruchu jest opracowywany m. in. w celu zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego oraz bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników zakładu górniczego. Jednym z jego elementów w odniesieniu do Kopalni "A" jest załącznik nr 7.1 – "Dokumentacja strzałowa strzelania metodą długich otworów" do dodatku nr 1 do części szczegółowej planu ruchu zakładu górniczego na lata 2002 - 2005. W pkt. D – Obliczenie masy ładunku materiału wybuchowego dla ściany o wysokości 16 m i dla otworu o średnicy 100 mm masa ładunku nie mogła przekraczać 88 kg., a dla otworu o średnicy 105 mm 92 kg. Skarżący także przedstawił dokumentacje strzelania metodą długich otworów. W części opisowej tej dokumentacji w pkt. h określono maksymalna masę jednego ładunku na 92 kg oraz maksymalna ilość otworów w serii na 15 szt. i maksymalny ładunek w serii 15 otworów na 1380 kg. W pkt. g zawarto zapis, iż w serii jednocześnie odpalanych otworów tych otworów może być maksymalnie 15. Natomiast w dalszej części zawarto dokładne obliczenia ładunków dla otworów o różnych średnicach. I tak dla otworów o średnicy 100 mm maksymalny ładunek nie powinien był przekroczyć 88 kg przy wysokości ściany 16 m. a w serii 15 otworów 1320 kg. Natomiast dla otworów o średnicy 105mm – 92 kg ( przy tej samej wysokości ściany ) i w serii 15 otworów – 1380 kg. Wartości podane w części opisowej wskazywały dopuszczalną masę ładunków, nie odnosząc się do żadnych konkretnych parametrów za wyjątkiem stosowania metody strzelania długimi otworami. Obliczenia podane w części szczegółowej tego załącznika były już odniesione do konkretnej średnicy otworów i wysokości ściany, odległości między otworami, odległość między szeregami otworów. Zatem jako obliczenia szczegółowe miały pierwszeństwo przed ogólnym zapisem zawartym w części opisowej załącznika nr 7.1 do dodatku nr 1 do części szczegółowej planu ruchu zakładu górniczego. Przy czym dokumentacja przedstawiona przez skarżącego nie , jakiego okresu dotyczy. Te parametry, uwzględniające także bezpieczeństwo powszechne oraz bezpieczeństwo pracowników zakładu górniczego należało stosować. Jeśli w dzienniku strzałowym odnotowano wykonanie otworów o średnicy 100 mm, to maksymalna masa jednego ładunku w otworze nie powinna była przekraczać 88 kg. Tym bardziej, iż używano wiertnicy wykonującej otwory o średnicy 80 i 100 mm. Wskazać przy tym należy, iż skarżący nie negował faktu umieszczenia w otworach większych niż 88 kg ładunków. Tłumaczył to usypywaniem się górotworu w czasie wiercenia i powstawania otworów o faktycznej średnicy 105 mm. Jednak zapisy zawarte w dokumentacji tego nie potwierdzają Poza tym nie wiadomo, w jaki sposób ustalono rzeczywistą średnicę otworów. Jeśli skarżący wywnioskował ją z faktu, iż do otworu mieściło się więcej ładunku, niż wynikało to z opisanej już dokumentacji, to metoda ta była wadliwa i nieprecyzyjna, a przede wszystkim niezgodna z zatwierdzonym planem ruchu zakładu górniczego. Tym samym skarżący naruszył zasady bezpieczeństwa pracowników zakładu górniczego oraz porządek pracy wynikający z zatwierdzonego planu ruchu zakładu górniczego. Wniosek skarżącego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia, iż w praktyce nie jest możliwe zachowanie parametrów obliczeniowych określonych w planie ruchu zakładu górniczego nie mógł być przez sad uwzględniony. Bowiem zgodnie z art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może dopuścić jedynie uzupełniający dowód z dokumentu, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zatem nie ma podstaw by dopuścić dowód z opinii biegłego. Wreszcie fakt prowadzenia czynności kontrolnych przez inspektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. nie może usprawiedliwiać błędów w zapisach lub brak zapisów w dokumentacji w dniu [...] 2003r. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi dotyczącego wadliwego zastosowania art. 113 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo górnicze i geologiczne należy stwierdzić, iż organy nadzoru górniczego prawidłowo zastosowały ten przepis. Zgodnie z tym przepisem, w jego brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji organ nadzoru, przy wykonywaniu kontroli mógł zakazać, na czas nieprzekraczający dwóch lat, wykonywania określonych czynności w ruchu zakładu górniczego osobom, o których mowa w art. 68 ust. 1 ( do tej kategorii osób należał skarżący ) oraz w art. 70 ust. 1, w razie stwierdzenia naruszenia przez te osoby dyscypliny i porządku pracy, a zwłaszcza obowiązków określonych ustawą i wydanymi na jej podstawie przepisami. Orzeczenie zakazu było i jest niezależne od tego, czy naruszenie obowiązków wyczerpuje jednocześnie znamiona wykroczeń określonych w art. 122 Prawa geologicznego i górniczego, czy też nie. Za zasadny należy uznać zarzut skarżącego naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 10 Kpa poprzez nie zaznajomienie skarżącego z zebranym materiałem dowodowym. Z drugiej jednak strony skarżący przyznał w toku postępowania, iż znany jest mu załącznik do dodatku nr 1 do części szczegółowej planu ruchu zakładu górniczego, sam nawet przedstawił własny egzemplarz takiego załącznika. Również znał treść protokołu pokontrolnego, zapisy w dzienniku strzałowym. Zatem nie zapoznanie go z zebranym w sprawie materiałem dowodowym nie miało wpływu na wynik sprawy. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sad uchylił zaskarżoną decyzję, bowiem w odniesieniu do zarzutu braku nadzoru nad prowadzeniem przez J. P. dziennika strzałowego sprawa nie została należycie wyjaśniona, zaś rozstrzygnięcie tego zarzutu może rzutować na zakres orzeczonego wobec skarżącego zakazu. Jednocześnie na podstawie art. 152 ostatnio cytowanej ustawy sąd nie orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze decyzja organu nadzoru górniczego i instancji podlega wykonaniu, a wniesienie odwołania nie wstrzymało jej wykonania. Zatem skutki dla skarżącego wynikające z orzeczonego wobec niego zakazu już zaistniały. Upłynął cały okres, na jaki orzeczono zakaz. Przy powtórnym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy wyjaśni wszystkie wątpliwości wyżej podniesione przez sąd w odniesieniu do wadliwego wpisu w dzienniku strzałowym noszącego datę [...] 2003r. następnie ponownie oceni, czy i na jaki okres należało orzec wobec skarżącego zakaz wynikający z art. 113 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze.