III SA/Gl 2452/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie: sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.) sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 2452/15 w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie decyzji nakazującej wstrzymanie ruchu zakładu górniczego postanawia: odmówić wykładni wyroku. Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2016 r. po rozpoznaniu sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie decyzji nakazującej wstrzymanie ruchu zakładu górniczego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 29 lipca 2016 r. organ administracji zwrócił się z wnioskiem o wykładnię powyższego orzeczenia. W jego uzasadnieniu wskazał, że Sąd stwierdzając m.in. naruszenie art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.), polegające na tym, że organ nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także na tym, że organ nie zebrał całego materiału dowodowego, nie wskazał jakie miałyby to być czynności oraz na czym polegały owe braki w materiale dowodowym. Ponadto wątpliwości organu budzi stwierdzenie Sądu, iż organ nie rozpoznał sprawy, w zakreślonym postanowieniem o wszczęciu postępowania z dnia 20 maja 2015 r. zakresie, i nie rozważył zaistnienia przesłanek określonych w art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2015 r. poz. 196, z późn. zm.). Przy czym Sąd nie wymienił expressis verbis przesłanek, które nie zostały rozważone. Z wyroku Sądu ponadto nie wynika, czy organ powinien wykazać, że przedmiotowe przesłanki istniały w dniu wydania decyzji Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r., znak: [...], nakładającej karę pieniężną, czy też organ powinien wykazać ich istnienie w dniu wydania decyzji na skutek rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej decyzją z dnia [...] r., co zdaniem organu ma istotne znaczenie dla prawidłowego wykonania wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Treść powyższego przepisu wskazuje, iż konieczność dokonania wykładni, którą odnieść należy zarówno do sentencji jak i uzasadnienia wyroku, zachodzi jedynie wówczas, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zatem zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić jednocześnie należy, że wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych (por. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II OW 67/13, LEX nr 1447283). Nie może również prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani usuwać błędów merytorycznych orzeczenia, bowiem temu celowi służą środki zaskarżenia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż wniosek organu administracji o dokonanie wykładni orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotowym wyrokiem Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, zatem samo rozstrzygnięcie nie może budzić wątpliwości interpretacyjnych. W ocenie Sądu również motywy, którymi Sąd kierował się przy wydaniu tego orzeczenia zostały wyrażone w sposób jasny i czytelny. Przypomnieć należy, że w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż postępowanie w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie decyzji nakazującej wstrzymanie ruchu zakładu górniczego zostało wszczęte z urzędu postanowieniem organu z dnia [...]r., znak: [...], w związku z podejrzeniem zaistnienia przesłanek określonych w art. 175 ust. 1 pkt 2 pgg, tj. niewykonania decyzji organu nadzoru górniczego, wstrzymującej w całości lub w części ruch zakładu górniczego lub jego urządzeń, ze względu na bezpośrednie zagrożenie dla zakładu górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, oraz określającej warunki wznowienia ruchu tego zakładu lub urządzeń. Natomiast z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż pomimo powołania w podstawie prawnej art. 175 ust 1 pkt 2 lit. b pgg organ nie rozważył zaistnienie przesłanek określonych w powołanym przepisie. Zwrócić należy uwagę, iż wyrażone w art. 158 p.p.s.a. pojęcie wykładni nie obejmuje swoim zakresem wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie merytorycznego stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, jeżeli zostało ono w sposób jasny uzasadnione. Jak wynika natomiast z treści pisma z dnia 29 lipca 2016 r. organ administracji wnosi w istocie nie o wykładnię wyroku Sądu, lecz żąda uzyskania wyjaśnień, co do dalszego prowadzenia postępowania, co nie mieści się w ramach wykładni. Wykładnia nie może sprowadzać się bowiem do udzielenia przez sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy, jak również nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 427/08 LEX nr 493808). Wobec powyższego na podstawie art. 158 w związku z art. 160 p.p.s.a. oddalono wniosek.