III SA/Gl 2475/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na ocenę formalną Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inne – negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata [...] postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2010 r. skarżący K. M. wezwany został do uiszczenia należnej od wniesionej skargi opłaty sądowej w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy powyższą przesyłkę doręczono pod wskazany adres w dniu [...] r. W terminie wyznaczonym, który upłynął bezskutecznie [...] r. (tj. w piątek) skarżący nie uiścił żądanej opłaty, mimo iż został prawidłowo pouczony o możliwości dokonania płatności gotówką w kasie tut. Sądu lub przelewem na wskazany rachunek bankowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie należy zauważyć, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), reguluje postępowanie sądowoadministracyjne, wywołane skargami na negatywnie zaopiniowane wnioski o dofinansowanie środkami unijnymi programów operacyjnych pod wieloma względami odmiennie od ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a. I tak stosownie do art. art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Z kolei art. 30 c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowi, iż wniesienie skargi w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 tej ustawy bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją, ale bez uiszczenia opłaty sądowej powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania. Należy w tym miejscu zauważyć, iż z treści art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika, iż ustawodawca uregulował w niej warunki formalne skargi w zakresie jej kompletności w sposób odmienny – szczególny w porównaniu do regulacji zawartej w art. 57 § 1 ustawy p.p.s.a. Odmienna, co do zakresu jest również regulacja dotycząca opłaty sądowej od skargi, ponieważ ogranicza się jedynie do ustalenia, że skarga podlega opłacie sądowej, nie określa natomiast rodzaju tej opłaty, jej wysokości oraz dopuszczalnych sposobów jej uiszczenia. W związku z odmienną treścią tych regulacji, a także z uwagi na przewidziane w omawianej ustawie rozwiązanie mające na celu przyspieszenie postępowania w sprawach objętych tą ustawą, nałożony został na właściwe instytucje informujące wnioskodawcę o wynikach procedury odwoławczej, obowiązek pouczenia wnioskodawcy o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 4). Nie powinno budzić wątpliwości, że pouczenie to powinno być pełne i zawierać wszystkie informacje dotyczące terminu do wniesienia skargi, kompletności skargi oraz obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, których spełnienie przez wnioskodawcę nie spowoduje pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5). Odnosząc powyższe do realiów rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, iż w pouczeniu udzielonym skarżącemu, organ ograniczył się jedynie do poinformowania, iż skarga podlega opłacie sądowej w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, nie wskazał jednak wysokości oraz dopuszczalnych sposobów uiszczenia tej opłaty, która powinna być określona jak dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wydanego na podstawie art. 233 ustawy p.p.s.a. oraz art. 219 § 2 ustawy p.p.s.a. określającego dopuszczalne sposoby uiszczania opłat sądowych. Stosowanie tych przepisów w sprawach objętych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zostało wyłączone w art. 30e tej ustawy. Ponieważ pouczenie udzielone skarżącemu nie zawierało danych określonych tymi przepisami, a więc było błędne i nie pozwalało skarżącemu, który nie był reprezentowany w postępowaniu administracyjnym przez adwokata lub radcę prawnego, na prawidłowe wykonanie obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, stąd nie mogło ono wpływać negatywnie na prawo skarżącego do wniesienia skargi. Dlatego też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2010 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia w terminie siedmiu dni opłaty sądowej od wniesionej skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości ustalonej w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 2 podanego wyżej rozporządzenia, którą należało wpłacić na wskazany rachunek bankowy lub w kasie tut. Sądu, pod rygorem pozostawienia złożonej skargi bez rozpatrzenia. Z uwagi jednak na to, że wezwanie to nie zostało przez skarżącego wykonane, art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znalazł w rozpoznawanej sprawie zastosowanie. Wobec powyższego postanowiono orzec jak w sentencji.