III SA/Gl 25/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego – wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. (data nadania) D. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o jego wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w K.. Z dołączonych akt administracyjnych wynika, że D. K. odwołanie od wyżej wymienionej decyzji organu I instancji wniósł w dniu [...] r. W następstwie tego odwołania Wojewoda [...] w dniu [...] r., a więc już po wniesieniu skargi, wydał decyzję, którą uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji. Pismem z dnia [...] r. D. K. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o umorzenie postępowania w związku ze skargą, bowiem, jak wskazał, postępowanie w przedmiocie wymeldowania zostało umorzone. Następnie pismem z dnia 20 lutego 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia, w terminie 7 dni, czy powyższy wniosek należy uznać za cofnięcie skargi z dnia [...] r. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na pismo Sądu. Z kolei pismem z dnia [...] r.Naczelnik Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta w K. przesłał do wiadomości tut. Sądu kopię decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. o umorzeniu postępowania w sprawie wymeldowania D. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Z wyżej przytoczonej regulacji prawnej wynika, że wyczerpanie środków zaskarżenia, przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Regulacja ta wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóki to postępowanie jest w toku, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanego aktu, dostępne w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę do Sądu na decyzję Prezydenta Miasta K. w przedmiocie wymeldowania wbrew powyższym regułom i to mimo tego, że decyzja tego organu zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania. Złożone przez skarżącego odwołanie od decyzji organu I instancji zostało przez Wojewodę [...] rozpoznane już po wniesieniu skargi do Sądu administracyjnego. Ponieważ, jak wyżej wskazano, skarżący zaskarżył do Sądu decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługiwało odwołanie, zatem skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast okoliczność, iż skarżący złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego, którego zresztą nie sprecyzował zgodnie z wezwaniem Sądu, nie miała wpływu na wydanie niniejszego rozstrzygnięcia, bowiem Sąd w pierwszej kolejności bada, czy skarga jest dopuszczalna. W tym zaś zakresie, z przyczyn wyżej naprowadzonych, Sąd uznał jej niedopuszczalność. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.