III SA/Gl 250/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na ww. decyzję, strona skarżąca, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K.. Wniosek ten zawiera obszerne uzasadnienie. Strona stwierdziła, że działalność w składzie podatkowym rozpoczęła we wrześniu 2016 r., w zakresie wytwarzania [...] [...] w całości z materiału powierzonego. Koszty uruchomienia składu podatkowego zamknęły się w kwocie około [...] zł. Koszty miesięcznej działalności spółki wynoszą około [...] zł – w skład tych kosztów wchodzą spłaty zaciągniętych kredytów oraz leasingów na urządzenia i podatek od nieruchomości. Jednocześnie wnioskodawca nie może świadczyć usług przetworzenia. Ponadto, spółka prowadząc działalność w krótkim okresie od momentu jej rozpoczęcia nie zdążyła spłacić zobowiązań finansowych. W efekcie spółka popada w niewypłacalność, a jej trudności finansowe będą oddziaływać również na inny podmiot – właściciela obiektu, tj. bazy, z którą związane jest zezwolenie na prowadzenie [...] [...]. Od stycznia 2017 r. spółka de facto nie funkcjonuje jako podmiot gospodarczy i nie uzyskuje przychodów, co w rzeczywistości uniemożliwia wnioskodawcy ponoszenie bieżących kosztów działalności. Do czasu rozstrzygnięcia sporu przez tutejszy Sąd, wnioskująca spółka nie ma możliwości finansowych utrzymania wynajętego obiektu specjalnie przystosowanego do prowadzenia przetworzenia w statusie [...] [...]. W przypadku wypowiedzenia umowy najmu tego obiektu nastąpią trudne do odwrócenia skutki prawne i faktyczne. Tymczasem utrata tego obiektu, który wskutek swoich właściwości nie może być de facto zastąpiony innym, będzie skutkował utratą przedmiotu świadczenia, czyli usługi przetworzenia. Spowoduje to istotną szkodę majątkową po stronie skarżącej, która nie będzie mogła zostać wynagrodzono przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Nie będzie również możliwe przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Mając na uwadze argumentację przedstawioną w złożonym w niniejszej sprawie wniosku, Sąd uznał, że strona skarżąca uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka uprawdopodobniła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Miesięczne koszty operacyjne prowadzonej działalności są relatywnie wysokie, a w skład tych kosztów wchodzą również spłaty zaciągniętych kredytów i leasingów na urządzenia oraz podatek od nieruchomości. Należy również mieć na uwadze fakt, że obecnie spółka nie może świadczyć usługi przetworzenia. De facto od końca stycznia bieżącego roku spółka nie funkcjonuje jako podmiot gospodarczy i nie uzyskuje przychodów – co uniemożliwia jej ponoszenie bieżących kosztów. Dodatkowo należy również mieć na uwadze fakt, że wnioskodawca ma obowiązek utrzymania wynajętego wyspecjalizowanego obiektu przystosowanego do prowadzenia przetworzenia w ramach zezwolenia składu podatkowego. Faktem jest, że spółka może "utracić" wynajmowany, specjalistyczny obiekt, który nie może być w rzeczywistości zastąpiony innym obiektem. Okoliczności powyższe mogą doprowadzić do sytuacji, która wypełnia ustawowe przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., skutkujące uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.