III SA/Gl 2532/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.R. (R.) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym. Skargą z dnia [...] r. A.R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o prawo pomocy obejmujący zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sadowych w tej sprawie, ani zatrudnić adwokata. Skarżący oświadczył, że przebywa w Zakładzie Karnym w S., nie otrzymuje emerytury, renty, nie posiada oszczędności Postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z powodu nie nadesłania dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu [...] r. [...] r. skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie referendarskie. Skarżący dosłał również zaświadczenie z zakładu karnego potwierdzające, iż nie jest zatrudniony odpłatnie, nie otrzymuje wpływów z zewnątrz a stan konta do jego dyspozycji wynosi 5 groszy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarskie z dnia 15 lutego 2011 r., a zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż przewidziana w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy przesłanka zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia dla strony adwokata została spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani dochodów. Analiza stanu rodzinnego i majątkowego skarżącego dokonana w oparciu o podniesione okoliczności oraz załączone do dokumenty, prowadzi do wniosku, iż skarżący nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym i na podstawie art. 245 § 1 i 2, art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 260 P.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.