III SA/Gl 2534/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2011-04-12

Skład orzekający: Anna Apollo, Marzanna Sałuda, Iwona Wiesner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie w związku z oczekiwaniem na rozstrzygnięcia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) i Trybunału Konstytucyjnego (TK) w podobnych sprawach, które mogą wpłynąć na wykładnię przepisów krajowych?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed ETS lub TK. W sytuacji, gdy strona skarżąca podnosi zarzuty niezgodności przepisów krajowych z prawem UE i Konstytucją, a w innych sprawach skierowano już pytania prejudycjalne do ETS i pytania prawne do TK dotyczące tych samych kwestii, zawieszenie postępowania jest uzasadnione dla zapewnienia spójności orzekania i uwzględnienia przyszłych rozstrzygnięć.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi spółki "A." Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Konstytucji RP i prawa UE, wnosząc o wystąpienie do ETS z pytaniem prejudycjalnym. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Spadek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi ,,A.’’ Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie gier losowych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] roku wydaną przez organ pierwszej instancji, którą odmówiono zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku udzielającej "A" spółce z o.o. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na obszarze województwa [...]. W skardze z dnia [...] roku strona skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie art. 2, art. 7, art. 22, art. 31, art. 61, art. 123 Konstytucji RP oraz naruszenie zasad prawa Unii Europejskiej wyrażonych w art. 34, art. 49, art. 56 TFUE odnośnie kwestii braku notyfikacji ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku. W nawiązaniu do tego strona złożyła wniosek o wystąpienie do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu ze stosownym pytaniem prejudycjalnym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o nie uwzględnienie powyższych wniosków i oddalenie skargi. W uzasadnieniu swego stanowiska w całości podtrzymał poglądy prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do ETS w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie stanowisko strony skarżącej wyrażone w skardze opierało się między innymi na zarzutach niezgodności przepisu krajowego art. 129 ust. 2 u.g.h. z zasadami konstytucyjnymi oraz z przepisami wspólnotowymi w tym z przepisami Dyrektywy nr 98/34/WE. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 261/10 skierował zapytanie prejudycjalne do ETS. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II SA/Po 549/10, przedstawił TK pytanie prawne co do zgodności z Konstytucją RP norm ustawy o grach hazardowych. W związku z powyższym przy rozstrzyganiu sprawy istotne znaczenie będą miały kwestie prawne, które stały się przedmiotem pytania prejudycjalnego do ETS i pytania prawnego do TK. W pierwszej kwestii chodzi o wyjaśnienie, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry. Natomiast w drugiej kwestii istotne jest ustalenie, czy art. 129 ust. 2 u.g.h. uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 roku dopuszczalne jest odmienne kształtowanie uprawnień już poprzednio określonych i ukształtowanych w wydanych licencjach oraz ukształtowanych w przepisach proceduralnych odnoszących się do ich uzyskania nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Sąd uznał, że po rozstrzygnięciu tych zagadnień prawnych zostanie ustalony zakres obowiązywania przepisu art. 129 ust. 2 u.g.h., który stał się podstawą orzekania w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez ETS i TK rozstrzygnięć w ramach opisanych pytań prawnych

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło