III SA/Gl 256/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego sprostować z urzędu postanowienie z 20 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 256/13 w ten sposób, że w sentencji postanowienia w miejsce słów "712 zł (siedemset dwanaście złotych" wpisać "100 zł (sto złotych)" oraz w uzasadnieniu postanowienia w miejsce słów "712 zł" wpisać "100 zł". Postanowieniem z 20 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 256/13 tutejszy Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie skargi, "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oraz zwrócono stronie skarżącej cały wpis w kwocie 712 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że mylne określenie kwoty wpisu sądowego w sentencji oraz z uzasadnieniu postanowienia stanowi oczywistą omyłkę. Wpis sądowy w niniejszej sprawie został uiszczony przez stronę skarżącą bez wezwania wraz z wniesieniem skargi w kwocie 100 zł, co potwierdza dołączone do akt polecenie przelewu z 17 kwietnia 2012 r. (k. 33), notatka służbowa z 23 maja 2012 r. (k. 32) oraz zarządzenie z 24 maja 2012 r. (k. 1) Nadto niniejsze sprostowanie postanowienia jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.