III SA/Gl 2579/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Protokolant st. sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2010 r. przy udziale – sprawy ze skargi Gminy L. na ocenę formalną Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata [...] oddala skargę. Strona skarżąca – Gmina L. dnia [...] r. wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego projektu "[...]". Wniosek ten został złożony w ramach konkursu nr [...] na dofinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania "Czyste powietrze i odnawialne źródła energii", Priorytet "Środowisko" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 - 2013. Pismem z dnia [...] r. nr [...] Instytucja Zarządzająca wezwała wnioskodawcę do uzupełnienia i poprawy wniosku, m.in. w zakresie poprawności sporządzenia analizy ekonomicznej projektu poprzez poprawne wyliczenie wskaźnika efektywności kosztowej obliczonego zgodnie z wymogami określonymi w Wytycznych opracowania studio w wykonalności dla projektów z zakresu czystego powietrza i odnawialnych źródeł energii. Zwrócono uwagę na to, że wnioskodawczyni przyjęła niewłaściwa metodologię obowiązującą dla projektów z zakresu innych działań w ramach RPOW[...][...] – pkt 17 wezwania. Wniosek miał być uzupełniony w terminie do [...] r., lecz na prośbę wnioskodawczyni termin ten pismem z dnia [...] r. Instytucji Zarządzającej został przedłużony do [...] r. W piśmie z dnia [...] r. wnioskodawca, dokonując uzupełnienia i poprawy wniosku w szczególności wskazał, iż uzupełniono studium wykonalności o wskaźniki bazowe i docelowe emisji zanieczyszczeń, usunięto dostrzeżony błąd sumowania wartości wskaźnika emisji SO2 oraz poprawiono wielkość emisji SO2 w punkcie 14.2, 16 zał. nr 3. Odnosząc się do pkt. 17 wezwania stwierdzono, że przeliczono wskaźnik zgodnie z zaleceniami. Następnie pismem z dnia [...] r. nr [...] Instytucja Zarządzająca poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu, wskazując, że projekt nie spełnia kryteriów formalnych i tym samym nie został dopuszczony do oceny merytoryczno-technicznej. W uzasadnieniu wskazano, w odniesieniu do wprowadzonych na skutek wezwania poprawek do wniosku, których nie uznano za poprawne, że informacje, które wnioskodawca zawarł w polu C.9.2 nie zawiera opisu stanu aktualnego opartego o wartości poszczególnych wskaźników wykazanych w polu D.1 W tym polu nie odniesiono się do kubatury budynków poddanych termoizolacji oraz nie wyjaśniono, co kryje się pod wskaźnikiem "[...]". Nadto wadliwie podano liczbę źródeł ciepła – 5, skoro modernizacji podlegają [...] budynki z własnymi źródłami ciepła. Dwa kotły ujęte w jeden system hydrauliczny uznaje się za jedno źródło. Dalej stwierdzono, że w pkt 14.1 wnioskodawczyni podała średnioroczną miarę rezultatu osiągniętego po realizacji projektu w wysokości [...] t/rok. Tymczasem według wytycznych dla projektów dot. Budowy, przebudowy systemów ciepłowniczych oraz przekształcenia istniejących systemów ogrzewania obiektów miara rezultatu winna być określona jako średnioroczną miara rezultatu E, gdzie E to najwyższa wartość zmiany – redukcji poziomu zanieczyszczenia. Ta wartość, na podstawie złożonego wniosku wraz ze studium wykonalności wynosiła [...] t/rok, a więc wielkość podana we wniosku jest błędna. Wreszcie, chociaż wnioskodawczyni dokonała korekty różnicy pomiędzy wartościami bazowymi i docelowymi wskaźników, to jednak w części D.2 dla wskaźników dot. Zmniejszenia emisji wykazano niepoprawne dane w wartościach docelowych. Zamiast podania różnicy wynikającej ze zmniejszenia danej emisji podano wartość bazową dla roku 2012. Tymczasem zgodnie z instrukcja wypełniania wniosków dla wskaźników rezultatu, których wartość ujęta jest różnicowo należało jako wartość bazową w polu D.2 podać "0" W takiej sytuacji Instytucja Zarządzająca RPO W[...][...] negatywnie oceniła projekt, uznając, że nie spełnił on kryteriów formalnych.. W proteście z dnia [...] r. wnioskodawczyni odnosząc się do wytkniętych jej w ocenie formalnej wniosku błędów stwierdziła, że zgodnie z treścią uwagi zawartej w wezwaniu do poprawienia wniosku z [...] r. rozszerzono w polu C.9.2 opis zmian w poszczególnych budynkach do [...] znaków, gdyż więcej znaków nie obejmował moduł tego pola. Skupiono się na najistotniejszych kwestiach, gdyż kubaturę budynków podano już w punkcie C.9.1 Dalej zauważyła, że w pkt. D.2 dokonano zmiany wartości wskaźnika, zgodnie z treścią wezwania, jednocześnie w pkt. D.2 pozostawiono bez zmian wartość wskaźnika "[...]", gdyż wnioskodawczyni była przekonana, że istotna jest ilość kotłów. Poprosiła o możliwość poprawy tego wskaźnika. Wreszcie odnosząc się do kwestii określenia wskaźnika efektywności kosztowej stwierdziła, że wobec braku w Wytycznych opracowania studiów wykonalności dla projektów z zakresu czystego powietrza i odnawialnych źródeł energii w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013 jednoznacznej definicji pojęcia "najwyższej wartości redukcji poziomu zanieczyszczenia określonej zgodnie z tabelą..." sięgnięto do Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007 – 2013 – Wytycznych w zakresie wybranych zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód, gdzie w pkt 8.2 "Analiza kosztów i korzyści projektów nie zaliczanych do dużych projektów" w ust. 1 stwierdzono, ze istotą analizy efektywności kosztowej jest wykazanie, że realizacja danego projektu inwestycyjnego stanowi dla społeczeństwa najtańszy wariant. Kierując się tym wskazaniem, przy obliczaniu spornego wskaźnika przyjęto, że miarę rezultatu E stanowi suma rocznych redukcji zanieczyszczeń uzyskana w wyniku wdrożenia projektu. Nadto, wielkość wskaźnika [...] jest taka sama, jak przy zastosowaniu metody, o której mowa w negatywnej ocenie projektu. Zatem został on poprawnie wyliczony niezależnie od przyjętej średniorocznej miary rezultatu E. Na koniec odnosząc się do ostatniej uwagi podniesionej w wezwaniu do poprawienia wniosku i dokonanej w związku z tym korekty wnioskodawczyni zauważyła, że zaproponowany przez nią sposób prezentacji wskaźnika rezultatu lepiej obrazuje oddziaływanie projektu. Ponadto w pkt. D.2 zmieniono sposób prezentacji tego wskaźnika, by uniknąć zarzutu niespójności wniosku, a ściślej barku spójności pomiędzy wnioskiem i studium wykonalności. Pismem z dnia [...] r. nr [...] Zarząd Województwa [...] poinformował wnioskodawczynię, że protest dotyczący oceny formalnej wniosku został rozpatrzony negatywnie. W uzasadnieniu tej informacji zostało wskazane, że protest wnioskodawczyni został rozpatrzony pozytywnie za wyjątkiem poprawienia wskaźnika efektywności kosztowej. Bowiem nieprawidłowo wskazano, iż miara rezultatu E wynosi [...] t/rok. Tymczasem zgodnie z danymi zawartymi w Studium Wykonalności miara rezultatu E, będąca najwyższą wartością zmiany redukcji poziomu zanieczyszczenia wynosi [...] t/rok i dotyczy dwutlenku węgla. W części 14.1SW nie ma zapisów wskazujących iż podstawą wyliczenia średniorocznej miary rezultatu jest suma zmian poziomu zanieczyszczeń. Dlatego nie uznano interpretacji wnioskodawczyni za właściwą. Nie zgodzono się także ze stwierdzeniem, że wartość wskaźnika efektywności kosztowej przy zastosowaniu obu metod jest taka sama. Różnica jest wyraźnie widoczna, gdyż przy wielkości E [...] wynosi [...] a przy wielkości E [...] wynosi [...]. Dlatego w stosunku do kryterium formalno-podstawowego nr 2 Właściwe przygotowanie i zgłoszenie wniosku protest rozpatrzono negatywnie Skarżąca nie zgadzając się z wynikiem oceny oraz niewłaściwie przeprowadzoną oceną formalną złożyła skargę do sądu administracyjnego domagając się uchylenia negatywnej oceny formalnej i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym. W nawiązaniu do treści pisma [...] r. w sprawie negatywnej oceny formalnej przedmiotowego wniosku oraz do treści pisma z dnia [...] r., którym Zarząd Województwa [...] poinformował, że protest dotyczący oceny formalnej wniosku został rozpatrzony negatywnie, wskazała, że negatywną ocenę zawarto w pkt 5b, gdzie zarzucono, że skarżąca nie zastosowała się do wskazań zawartych w piśmie Instytucji Oceniającej z [...] r. i nie skorygowała wyliczenia wskaźnika efektywności kosztowej, ponadto wadliwie, niezgodnie z Wytycznymi wskazała miarę rezultatu E. Nie zgodziła się z tym zarzutem. Podobnie jak w wyjaśnieniach do korekty wniosku wskazała raz jeszcze, że wobec braku w Wytycznych opracowania studiów wykonalności dla projektów z zakresu czystego powietrza i odnawialnych źródeł energii w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013 jednoznacznej definicji pojęcia "najwyższej wartości redukcji poziomu zanieczyszczenia określonej zgodnie z tabelą..." sięgnięto do Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007 – 2013 – Wytycznych w zakresie wybranych zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód, gdzie w pkt 8.2 "Analiza kosztów i korzyści projektów nie zaliczanych do dużych projektów" w ust. 1 stwierdzono, ze istotą analizy efektywności kosztowej jest wykazanie, że realizacja danego projektu inwestycyjnego jest najtańsza dla inwestora. Kierując się tym wskazaniem, przy obliczaniu spornego wskaźnika przyjęto, że miarę rezultatu E stanowi suma rocznych redukcji zanieczyszczeń uzyskana w wyniku wdrożenia projektu. Nadto, wielkość wskaźnika [...] jest taka sama, jak przy zastosowaniu metody, o której mowa w negatywnej ocenie projektu. Zatem został on poprawnie wyliczony niezależnie od przyjętej średniorocznej miary rezultatu E. Dalej w skardze przeprowadzono symulacje obliczenia wskaźnika, przy zastosowaniu metody wskazanej przez Instytucje Zarządzającą oraz metody, z której skorzystała skarżąca. W jej ocenie sposób obliczenia wskaźnika z uwzględnieniem sumy wszystkich redukcji, a nie tylko najwyższej redukcji daje bardziej obiektywny wynik i lepiej wskazuje tańszy wariant projektu. Na koniec zwróciła uwagę, ze wbrew twierdzeniu Instytucji zarządzającej prawidłowo obliczono wielkość wskaźnika efektywności kosztowej, gdyż bez względu na podstawione do wzoru wartości miary rezultatu E, wynik, po zaokrągleniu do trzech miejsc po przecinku wynosi [...]. Instytucja Zarządzająca – Zarząd Województwa [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska. Podkreśliła w szczególności, że skarżąca, mimo otrzymania wezwania do poprawienia wniosku, ze wskazaniem, jakimi zasadami winna się kierować, nie poprawiła metody obliczenia wskaźnika efektywności kosztowej studium wykonalności. Podtrzymała w całości swoja argumentację przytoczona już w piśmie z [...] r. zawierającym informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Raz jeszcze podkreśliła, że w Wytycznych opracowania studium wykonalności nie przewidziano sumowania wszystkich redukcji zanieczyszczeń. W jej ocenie sposób ustalenia miary rezultatu w Wytycznych nie budzi wątpliwości. Chodzi o najwyższą wartość zmiany ( redukcji), a nie sumę tych redukcji. Nie zgodziła się także ze stwierdzenie, ze poprawnie w poprawionym wniosku podano wskaźnik efektywności. Na rozprawie dnia 21 grudnia 2010 r. strona skarżąca i organ wnosili jak w uprzednio składanych pismach procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 20 grudnia 2008 r. w art. 30 c ust. 1, ust. 3 pkt 1, ust. 4 stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Natomiast według art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w wyniku rozpatrzenia skargi na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Sąd rozstrzyga sprawę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. Z kolei, według art. 30e tej ustawy, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Badając legalność przeprowadzonej oceny projektu przez instytucję zarządzającą w szczególnym trybie uregulowanym ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę dokonanej przez organ oceny projektu pod względem zgodności z prawem. Kompetencja kontrolna sądu administracyjnego sprowadza się więc do oceny legalności działania organu administracji na trzech płaszczyznach: a) oceny zgodności działania z prawem materialnym, b) dochowania wymaganej prawem procedury, c) respektowania reguł określonych w przepisach ustrojowych (por. A. Kabat, Prawo do sądu jako gwarancja ochrony praw człowieka w sprawach administracyjnych (w:) Podstawowe prawa jednostki i ich sądowa ochrona, Warszawa 1997, s. 231). W konsekwencji, należy wyraźnie odróżnić kontrolę administracji publicznej (rozstrzyganie sprawy sądowoadministracyjnej) od wykonywania administracji publicznej (rozstrzygania sprawy administracyjnej). Sąd administracyjny nie jest władny do samodzielnego wydania rozstrzygnięcia w miejsce organu administracji publicznej (tj. do rozstrzygania spraw administracyjnych; zob. m.in. R. Hauser, Konstytucyjny model polskiego sądownictwa administracyjnego (w:) Polski model sądownictwa administracyjnego, Lublin 2003, s. 145-147; J. Zimmermann, Z problematyki reformy sądownictwa administracyjnego (w:) Instytucje współczesnego prawa administracyjnego. Księga jubileuszowa Profesora Józefa Filipka, Kraków 2001, s. 797-798). Sąd administracyjny może w związku z tym zdyskwalifikować konkretne rozstrzygnięcie organu i zobowiązać ten organ do ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Należy szczególnie podkreślić, że - w świetle konstytucyjnego modelu sądowej kontroli działalności administracji publicznej - sąd administracyjny pierwszej instancji nie posiada, co do zasady, kompetencji do dokonywania ustaleń stanu faktycznego będącego tłem sprawy administracyjnej (por. też art. 133 § 1 p.p.s.a.). Zadanie to należy do organu administracji publicznej. Elementem zaś kontroli legalności działania organu administracji publicznej jest powinność zbadania przez sąd, czy organ dokonując ustalenia stanu faktycznego nie naruszył przepisów proceduralnych pozwalających na urzeczywistnienie zasady prawdy obiektywnej. Naruszenie tego typu regulacji (m.in. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.) powoduje nielegalność rozstrzygnięcia organu. Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu dokonana w procesie czteroetapowego modelu stosowania prawa jest kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz te zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy możliwe było wskazanie zakresu poprawek przez instytucję zarządzającą oraz jakie są skutki pozostawienia treści wniosku w innym brzmieniu, niż wskazane przez Instytucję Zarządzającą. Po drugie, jak wynika z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zarząd Województwa jako instytucja zarządzająca odpowiada za prawidłową realizację programu. Do jego wyłącznej właściwości przynależy zatem określenie systemu realizacji programu operacyjnego - art. 26 ust. 1 pkt 8 powolanej ustawy, na który składają się, zgodnie z art. 5 pkt 11) tejże ustawy, zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów w sferze zarządzania, monitoringu, ewaluacji, kontroli i sprawozdawczości oraz sposób koordynacji działań tych instytucji, a także środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy. Elementem systemu realizacji programu jest regulamin konkursu określający szczegółowe zasady sporządzenia wniosku, jego dostarczenia do wskazanej komórki Instytucji Zarządzającej, sposobu dokonywania oceny formalnej wniosków i ich oceny merytoryczno-technicznej i ustalający zasady procedury odwoławczej. Konkurs, do którego przystąpiła skarżąca, rozstrzygany był oparciu o Regulamin konkursu zamkniętego nr [...] w ramach Działania 5.3 Czyste powietrze i odnawialne źródła energii Priorytet 5 Środowisko RPO W[...][...] na lata 2007 – 2013. W § 3 pkt 1 zaznaczono, że wnioski o dofinansowanie podlegają ocenie formalnej zgodnie z przyjętym przez Komitet Monitorujący RPO W[...][...]. Kryteriami wyboru projektów stanowiącymi załącznik nr 6 do Szczegółowego opisu Priorytetów RPO W[...][...] na lata 2007 – 2013. Regulamin przewidział w § 3 pkt 4 - 11 procedurę dokonywania poprawek i uzupełnień złożonych już wniosków; podjęcie decyzji co do poprawienia błędów lub uzupełnienia braków zastrzeżono dla Instytucji Zarządzającej. Co wymaga szczególnego podkreślenia, Regulamin dozwalał na dokonywanie wyłącznie tych poprawek i uzupełnień, które zostały wskazane przez Instytucję Zarządzającą. Jak wynika z niekwestionowanego stanu faktycznego sprawy, w złożonym przez skarżącą projekcie, w pkt 14.1 Studium wykonalności wskazano wskaźnik efektywności kosztowej ([...]) jako miarę rezultatu [...] do średniorocznego kosztu [...] zł. W związku z koniecznością dokonania w złożonym wniosku szeregu poprawek, Instytucja Zarządzająca skorzystała z § 3 pkt 4) Regulaminu i wezwała skarżącą do poprawienia błędów i uzupełnienia braków. Między innymi wezwano skarżącą do przedstawienia w rozdziale 14.1 "Analiza efektywności kosztowej" wartości wskaźnika efektywności kosztowej obliczonego zgodnie z wymogami określonymi w Wytycznych opracowania studiów wykonalności dla projektów z zakresu czystego powietrza i odnawialnych źródeł energii, a nie z błędnie przyjętą przez skarżącą metodologią, obowiązującą dla projektów z zakresu innych działań – pkt 17. W skorygowanym wniosku wskaźnik efektywności kosztowej wyliczono według wzoru: Wskaźnik =średnioroczna miara rezultatu E/średnioroczny koszt gdzie; miara rezultatu E to najwyższa wartość redukcji zanieczyszczeń t/rok, średnioroczny koszt – roczne koszty operacyjne po realizacji projektu wraz z amortyzacją. We wniosku wskazano, że średnioroczne koszty to kwota [...] zł., zaś średnioroczna miara rezultatu po realizacji projektu to redukcja zanieczyszczeń o [...] t/rok, a wskaźnik efektywności kosztowej to wielkość [...]. Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z unormowaniem regulaminowym następstwem niewłaściwego poprawienia wniosku jest odstąpienie od dalszej oceny wniosku (§ 3 pkt 56i 9 ww. Regulaminu). Zatem zakres zmian i uzupełnień nie został pozostawiony swobodzie wnioskodawcy. Regulamin przewiduje jedynie, że uzupełnieniu lub poprawie mogą podlegać wyłącznie elementy wskazane do poprawy lub uzupełnienia oraz dopuszcza zmiany, które stanowią pochodną zmian wskazanych przez instytucje zarządzającą. Poza wskazanymi zmianami dopuszczalne są zatem jedynie takie, które zostały zdeterminowane zmianami wskazanymi przez instytucję wdrażającą. Wyraźnie przesądza o tym wskazany wyżej § 3 ust. 5 Regulaminu, stanowiący, że uzupełnieniu lub poprawie mogą podlegać wyłącznie elementy wskazane do poprawny lub uzupełnienia przez Instytucję Zarządzającą. Regulamin w powołanych zapisach nie przewiduje modyfikowania elementów wskazanych do poprawy w sposób odmienny od treści wezwania. Omawiany akt przewiduje jedynie, że w przypadku zauważenia we wniosku o dofinansowanie realizacji projektu błędy formalne niewskazane do poprawy, wnioskodawca ma możliwość dokonania ich korekty, informując jednocześnie o dokonanych zmianach (§ 5 ust. 7 Regulaminu). Taki zapis bezsprzecznie ogranicza zakres dopuszczalnej inicjatywy własnej wnioskodawcy w zakresie zmian do "błędów niewskazanych do poprawy". Powyższe brzmienie Regulaminu determinuje również zakres zmian, dopuszczając wskazanie elementów wskazanych do poprawny lub uzupełnienia oraz mówiąc o "zmianach dodatkowych", a zatem innych niż wskazane (dosłownie: "dodatkowych (...) niż te wskazane" - powołany wcześniej § 3 ust. 6 Regulaminu). Uprawnione jest wobec tego twierdzenie, że Regulamin dopuszcza wskazanie zmian, a nie wyłącznie elementu do poprawy. Wyrażenia te czytane łącznie z § 3 ust. 9 Regulaminu, stanowiącego że: "jeśli w wyznaczonym terminie uzupełniony lub poprawiony wniosek o dofinansowanie nie zostanie dostarczony lub dostarczony zostanie po wyznaczonym terminie lub wskazany błąd nie zostanie właściwie poprawiony, wniosek nie będzie podlegał dalszej ocenie", świadczą również o znaczeniu sposobu zmiany. Należy w związku z powyższym podnieść, że prawidłowo skarżący został wezwany do poprawy wniosku. Zastawienie powyższych regulacji ze stanem faktycznym sprawy uzasadnia twierdzenie, że nie można wskazać takiego przepisu Regulaminu, z którym działanie Zarządu Województwa byłoby sprzeczne. Nie naruszono Regulaminu ani poprzez wezwanie do poprawy wniosku, ani wskazując, że element, który miał ulec korekcie nie został poprawiony ani wyjaśniony, zgodnie z treścią wezwania do poprawy. Zgodnie bowiem z Wytycznymi opracowania Studiów wykonalności dla projektów z zakresu czystego powietrza i odnawialnych źródeł energii w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007- 2013 w części dotyczącej określania wskaźnika efektywności kosztowej wskazano, a wyjaśnienia te w ocenie Sądu nie budzą wątpliwości, że wskaźnik ten to, tak, zresztą, jak wskazała to skarżąca w Studium wykonalności, średnioroczna miara rezultatu E/średnioroczny koszt, gdzie, dla projektów budowy, przebudowy systemów ciepłowniczych oraz przekształcenia istniejących systemów ogrzewania obiektów miara rezultatu E to najwyższa wartość zmiany (redukcji) poziomu zanieczyszczenia określona zgodnie z tabelą wskazaną w Wytycznych..., a więc najwyższa spośród wykazanych w tej tabeli wartość. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że tabela nie zawiera wiersza, kolumny nakazującej sumowanie jakichkolwiek wartości w niej wykazanych. W pkt 14.1 podobnie, jak w pkt 2.10.3 wyliczono wskaźnik efektywności kosztowej podstawiając do wyżej wskazanego wzoru wartość miary rezultatu – redukcję zanieczyszczeń o [...] t/rok. Tymczasem z tabeli zamieszczonej w pozycji 2.4 Studium wykonalności poprawionego wniosku wynika, że najwyższa redukcja zanieczyszczenia dotyczy CO2 i wynosi [...] t/rok, zaś wielkość wskazana przez skarżącą wynika z sumowania wszystkich redukcji zanieczyszczeń. Błędne jest stanowisko skarżącej, jakoby wskazane wyżej zapisy Wytycznych były na tyle nieczytelne, by należało dla ich prawidłowego zinterpretowania poszukiwać wskazówek w Narodowych Strategicznych Ramach Odniesienia 2007-2013, Wytyczne w zakresie wybranych zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód. Zwłaszcza, ze prowadziłoby to do zastąpienia metody obliczania wskaźnika efektywności kosztowej wskazanej w Wytycznych inną metodą. Naruszałoby to zasadę równego traktowania wszystkich uczestników konkursu. W świetle \wytycznych oraz regulaminu konkursu wszyscy jego uczestnicy zobowiązani zostali do sporządzania wniosków według tych samych zasad i reguł. Mieli prawo oczekiwać, ze także według tych samych zasad i reguł ich wnioski będą oceniane. Wprowadzenie wyłomu niweczyłoby tę zasadę równego traktowania. Fakt, że finalny wynik matematycznego działania przy zastosowaniu obu metod, po zaokrągleniu go do trzech miejsc po przecinku jest taki sam, nie uzasadnia przyjęcia wniosku, ze ostał poprawnie ustalony, według takich samych dla wszystkich uczestników konkursu zasad. Skoro na poprawę i uzupełnienie projektu przewidziany został termin, mający umocowanie w Regulaminie konkursu nr [...], został on skarżącej wyznaczony, a następnie przedłużony na jej wniosek przez Instytucję Zarządzającą RPO W[...][...] (§ 3 pkt 8 Regulaminu), mimo wyraźnie sformułowanego żadania, nie skorygowała poprawnie wniosku Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia przez Instytucję Zarządzającą § 3 pkt 9 regulaminu konkursu w związku z powołanymi przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Podkreślenia wymaga, iż procedura odwoławcza nie służy umożliwieniu poprawienia wniosku, a jedynie ponownej ocenie, czy wniosek w takim kształcie w jakim został ostatecznie złożony ( a więc po dopuszczonych Regulaminem poprawkach ) został oceniony zgodnie z prawem ( podobnie - wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2010 sygn. akt II GSK 370/10 ). Organ, stwierdzając, iż skarżąca nie dokonała zmian, do których była wezwana, respektując zasadę równego traktowania, zobowiązany był do zastosowania przyjętych reguł konkursowych, co na gruncie konkretnej sprawy wyrażało się stwierdzeniem, że wniosek jako niespójny z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego, nie przeszedł pozytywnej kwalifikacji formalnej i nie może zostać poddany ocenie materialno-technicznej. Brak było zatem podstaw do zakwestionowania zaskarżonego aktu, w związku z czym orzeczono jak w sentencji, w oparciu o art. 151 P.p.s.a.