III SA/Gl 259/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2017 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania Stronie skarżącej – A. O. prawa pomocy obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis opisanego postanowienia został wysłany na adres pełnomocnika Strony skarżącej wskazany w skardze. Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2017 r. uznano przesyłkę zawierającą odpis przedmiotowego postanowienia za skutecznie doręczoną z dniem 4 lipca 2017 r. Pismem z dnia 12 lipca 2017 r. A. O. reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata A. M. wniósł sprzeciw od postanowienia Referendarza Sądowego z dnia 7 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 258 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) referendarze sądowi są uprawnieni do wydawania na posiedzeniu niejawnym postanowień, co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy. Natomiast jak stanowi art. 259 § 1 P.p.s.a. między innymi od postanowień, o których mowa w art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a. strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie uznano, że odpis postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Strony skarżącej w dniu 4 lipca 2017 r., a zatem termin siedmiu dni na złożenie sprzeciwu upłynął dnia z dniem 11 lipca 2017 r., przy czym sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym po tym terminie do tego zakreślonym, w dniu 12 lipca 2017 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd działając na podstawie art. 259 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.