III SA/Gl 267/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (interpretacja indywidualna) postanawia odrzucić skargę. W dniu 11 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga M.M. na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniosła o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, albowiem strona skarżąca nie wniosła wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zaakcentował też, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...], została stronie skarżącej skutecznie doręczona w dniu [...] r. i zawierała pouczenie, że stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Przyczyny uzasadniające odrzucenie skargi zachodzą w rozpatrywanej sprawie, albowiem z mocy art. 52 u.p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, (§1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (§2). W tym miejscu należy wskazać, iż od w/w zasady generalnej ustawodawca przewidział w § 3 cyt. wyżej artykułu wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawodawca nie przewidział środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Mianowicie skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a (m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc treść tych przepisów do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie nie został wyczerpany tryb w postępowaniu przed organami administracyjnymi, albowiem przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący nie wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż skarga jest niedopuszczalna i na mocy cytowanych przepisów art. 58 § 1 pkt. 6 u.p.p.s.a. w związku z art. 52 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.