III SA/Gl 27/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. O. Z. w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając z upoważnienia Ministra Finansów wydał opisaną wyżej interpretację indywidualną w sprawie z wniosku Z. S. uznając jego stanowisko za prawidłowe. Pismem z [...] r. skargę na powyższą interpretację złożył Z. O. Z. w B., który to podmiot nie był stroną postępowania przed organem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie motywując swoje stanowisko brakiem interesu prawnego strony skarżącej oraz niewyczerpaniem przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia poprzez brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja interpretacji indywidualnej jest przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej p.p.s.a.). Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Zgodnie natomiast z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi skargę na akty lub czynności, o których mowa m. in. w art. 3 § 2 pkt 4 a p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Niedochowanie tego trybu czyni skargę niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ponieważ zatem strona skarżąca nie skorzystała z możliwości przewidzianej przez art. 52 § 3 p.p.s.a. jej skargę podlega odrzuceniu na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a. Z tego też względu Sąd nie badał kwestii legitymacji strony skarżącej do wniesienia skargi uznając orzekanie w tym zakresie za zbędne.