III SA/Gl 271/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odmowa stwierdzenia nieważności) w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...] Z. T. – były wspólnik zlikwidowanej spółki cywilnej "A." z siedzibą w C. - zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług tj. odmowę stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] o nr [...] orzekającej o odpowiedzialności Z. T. jako wspólnika zlikwidowanej spółki cywilnej "A." z siedzibą w C. za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] r. W skardze tej skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, jednakże nie przedstawił żadnych argumentów na potwierdzenie jego zasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zauważyć zatem należy, że adresatem tej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jednakże warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Komentarz do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005.) W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie odniosła się do żadnych podstaw uzasadniających wystąpienie wskazanych wyżej przesłanek, od których zależy wstrzymanie decyzji. Oczywiście w takim wypadku sąd powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wywnioskowania na podstawie akt sprawy. Analizując więc z urzędu zakres i skutki prawne zaskarżonej, a wnioskowanej do wstrzymania wykonania, decyzji Sąd zauważył, że rozstrzygniecie to dotyczy odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] o nr [...] orzekającej o odpowiedzialności Z. T. jako wspólnika zlikwidowanej spółki cywilnej "A." z siedzibą w C. za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za konkretny okres. Zatem wydana w trybie nadzwyczajnym zaskarżona decyzja w żaden sposób nie zmieniła sytuacji prawnej strony; jej realizacja nie spowodowała żadnej zmiany dotychczasowej rzeczywistości - nie wpłynęła na byt decyzji pierwotnej, gdyż nadal funkcjonuje ona w obrocie prawnym i wywołuje skutki nią ustalone. Natomiast przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się więc do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy danego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Wykonanie natomiast zaskarżonej decyzji nie może być uznane za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż zarówno z wniosku strony jak i z całokształtu okoliczności sprawy nie można stwierdzić istnienia takiego niebezpieczeństwa. Poza tym wniosek o wstrzymanie wykonania nie dotyczy decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] ustalającej kwestionowaną odpowiedzialność Z.T. za zobowiązania podatkowe Spółki cywilnej, której był wspólnikiem zobowiązującej, lecz decyzji odmawiającej stwierdzenia jej nieważności, czyli odmowy wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Wobec powyższego w ocenie Sądu brak jest przesłanek z wyżej cytowanego art. 61 § 3. Skarżący nie wykazał bowiem możliwości wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków, nadto przesłanki takie nie wypływają z treści samej zaskarżonej decyzji . Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.