III SA/Gl 275/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2025 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 6 lutego 2025 r. nr 26/25 w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżoną decyzję. Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach decyzją nr 26/25 z dnia 6.02.2025 r., działając na podstawie art. 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego- dalej k.p.a. (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), art. 92 ustawy z dnia 7 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), w związku z § 1, § 2, § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 649), po rozpatrzeniu odwołania K.S. –W.– dalej strona, skarżąca od decyzji nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia 28.11 2024 r. o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Strona była funkcjonariuszką Komendy Miejskiej Policji w B.. Rozkazem Personalnym Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w B. została zwolniona ze służby w Policji z dniem [...]2024r. W dniu 06.09.2024r. wpłynęło do Komendy Miejskiej Policji w B. oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości, w którym strona poinformowała, że zamieszkuje w miejscowości Z. [...]-[...] przy ulicy [...], w domu którego właścicielem jest mąż W. L. W wymienionym domu zamieszkują następujący członkowie rodziny policjantki 1. K. S. - W. – wnioskodawczyni 2. L. W. - mąż - emeryt [...] 3. N. S. - córka wnioskodawczyni, 4. M.W. – syn, 5. L. W. – syn 6. D. W. - syn. W budynku usytuowanym w Z. przy ulicy [...] mieszkają jeszcze; M. W. - teściowa wnioskodawczyni, I. W. - pasierb wnioskodawczyni, J. W. - pasierbica wnioskodawczyni (zamieszkuje czasowo). Wymieniony budynek mieszkalny posiada dwie kondygnacje. Na parterze budynku M. W. prowadzi osobne gospodarstwo domowe. Na piętrze budynku znajdują się cztery pokoje o powierzchniach 14m², 10 m², 9m² i 8m ² - "Oświadczenie dot. sytuacji mieszkaniowej" z dnia 19.09.2024r. Decyzją nr [...] z dnia 28.11.2024r. Komendant Miejski Policji w B. odmówił przyznania stronie uprawnień do wnioskowanego świadczenia przywołując w uzasadnieniu przepisy art. 88 ust. 1, art. 92 ust. 1 ustawy o Policji , § 2, § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, § 1 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego Organ I instancji uznał, że strona jest posiadaczem zależnym zajmowanego domu. Posiadaniem - w rozumieniu przepisów - jest bowiem również posiadanie zależne, którym - zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego - jest również użyczenie. Wyjaśnił, że lokale mieszkalne przydziela się zgodnie z przysługującymi normami zaludnienia, a rodzina strony składa się z sześciu członków: wnioskodawczyni, jej mąż, córka oraz 3 synów, dlatego przysługuje jej lokal o powierzchni mieszkalnej od 42m ² do 60 m ². Jak wynikało z informacji przedstawianych przez byłą policjantkę powierzchnia mieszkalna zajmowana przez jej rodzinę wynosiła 42,10 m ², zatem zajmuje ona pokoje zaspakajające przysługujące jej rodzinie normy zaludnienia. Strona nie zgodziła się z odmownym rozpatrzeniem wniosku i wniosła odwołanie, w którym poinformowała, że nie posiada uprawnień do wykonywania pomiarów budowlanych, nie posiada wykształcenia technicznego, w tym kierunku i dlatego uważa, iż wykonany za pierwszym razem pomiar był nieprawidłowy. Aktualnie dokonała poprawnego pomiaru. Wcześniejszy pomiar uwzględniał np. powierzchnię trwałych ścian działowych pomiędzy pomieszczeniami co nie powinno mieć miejsca. Zdaniem strony prawidłowo dokonany pomiar pokoi zajmowanych przez jej rodzinę, daje ogólną powierzchnię mieszkalną 41,56 m² dlatego też zajmowana przez jej 6 osobową rodzinę powierzchnia mieszkalna nie zaspakaja potrzeb mieszkaniowych jej rodziny. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia 06.02.2025r utrzymał w mocy sporną decyzję. Po przywołaniu art. 88 ust. 1 i art. 90, art. 92, art. 94 ust. 1 ustawy o Policji organ II instancji zauważył, iż strona domaga się przyznania jej uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego od dnia 24.02.2023 do dnia zwolnienia ze służby w Policji jednak jak wynika z akt właścicielem budynku jest jej mąż - L. W. Zaznaczył, iż w aktach sprawy znajdują się kserokopie aktów notarialnych; 1. rep. A numer [...] z dnia 30 listopada 2021r. Akt Poświadczenia Dziedziczenia, 2. rep. A numer [...] z dnia 30 listopada 202Ir. - Protokół Dziedziczenia z których wynika że właściciel domu usytuowanego w Z. [...]-[...] przy ulicy [...] A. W. - teść odwołującej się [...] 2021r. zmarł. Spadkobiercami po zmarłym zostali: M. W. (teściowa) K.W. (szwagier),T.W. (szwagier), L. W. (mąż) wszyscy spadkobiercy uzyskali po 1/4 części spadku, zatem zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach organ I instancji błędnie obliczył dziedziczoną powierzchnię jako 1/8 część całego budynku. Organ II instancji zauważył, iż w związku ubieganiem się o przyznanie uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego przez męża strony w przeszłości 18.07.2017r. zostały przeprowadzone przez służby KPP w P. oględziny budynku na dowód czego został spisany protokół oględzin. Wyniki dokonanych wówczas pomiarów, nie zostały podważone dlatego w niniejszym postępowaniu uzasadnionym jest ich przytoczenie. Organ wskazał, iż ogólna powierzchnia mieszkalna budynku wynosiła; 97,80 m² zatem ¼ część dziedziczonej przez L. W. powierzchni mieszkalnej wynosi 24,45m ². Organ zauważył, że na piętrze budynku znajduje się 5 pokoi, przy czym jeden pokój zajmowany jest przez pasierba – I. W., który jest osobą pełnoletnią, nie pozostaje na utrzymaniu ojca i nie prowadzi z rodziną strony wspólnego gospodarstwa domowego . Organ za istotne w sprawie znaczenie uznał to, iż L. W. odziedziczył 1/4 powierzchni całego budynku, dlatego jego udział w spadku to (w zależności od czasu dokonywania pomiaru): - powierzchnia mieszkalna zgodna z protokołem oględzin z 18.07.2017r. (97,80 m ²: 4 = 24,45 m ²), faktycznie zajmowana powierzchnia mieszkalna to 48,90 m ² powierzchnia mieszkalna zgodna z oświadczeniem dot. sytuacji mieszkaniowej i rodzinnej z dnia 19.09.2024r. to: 41 m ² + powierzchnia niewykazanego pokoju zajmowanego przez pasierba strony 8,9 m² powierzchnia parteru zgodna z protokołem oględzin z dnia 18.07.2017r. - 48,90 m ²= 98,80 m ² z czego 1/4 część spadku to 24,70 m ², a faktycznie zajmowana powierzchnia mieszkalna to 49,90m ² (41 m ² + 8,9 m ²), - powierzchnia mieszkalna wynikająca z odwołania od decyzji to 13,06 m² + 7,6 +10,63 m ² + 10,27 m² powierzchnia niewykazanego pokoju zajmowanego przez pasierba - 8,9m ² = 50,46 m ² + powierzchnia parteru zgodna z protokołem oględzin z dnia 18.07.2017r. - 48,90 m ² = 99,36 m ² z czego ¼ to 24,84 m ²a faktycznie zajmowana powierzchnia mieszkalna to 50,46 m ². Zdaniem organu II instancji fakt przeznaczenia jednego pokoju dla pełnoletniej osoby – pasierba strony nie daje możliwości nie wliczania tego pokoju do powierzchni mieszkalnej rodziny byłej policjantki. Przekazanie jednego pokoju na potrzeby pasierba stanowi jedynie rozdysponowanie użytkowaniem lokalu mieszkalnego przez właściciela, ale nie zmienia faktu przynależności tej powierzchni mężowi byłej policjantki. Podsumowując zdaniem organu II instancji w każdej wyżej wykazanej wersji należy uznać, że potrzeby mieszkaniowe rodziny strony zostały zaspokojone ponieważ w każdej z posiadanych przez organ wersji zajmowanej przez tą rodzinę powierzchni mieszkalnej wynika, że posiadają następującą powierzchnię mieszkalną: 48,90 m ² , 49,90 m ² , 50,46 m ². Organ II instancji wyjaśnił, że policjantowi przydziela się lokal mieszkalny zgodny z przysługującymi mu normami zaludnienia. Zgodnie z § 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 18.05.2005r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, (.....) lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia: 1) dla policjanta posiadającego rodzinę - po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, o którym mowa w art. 89 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, z zastrzeżeniem pkt 3 i 4. Postanowieniami § 3 Rozporządzenia norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m² powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym, przy czym uznaje się, że zaspokojenie dolnej granicy zaludnienia jest spełnieniem norm ustawowych. Zatem stronie przysługuje lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej zapewniającej 6 norm zaludnienia, czyli lokal o powierzchni mieszkalnej od 42 m² do 60 m². Zdaniem organu II instancji w omawianej sprawie zachodzą łącznie dwie przesłanki sprzeciwiające się przyznaniu wnioskodawczyni uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego: 1. zajmowanie piętra budynku mieszkalnego usytuowanego w Z. przy ulicy [...], którego powierzchnia mieszkalna zaspakaja potrzeby mieszkaniowe rodziny strony, 2. mąż wnioskodawczyni L. W. posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego w postaci udziału w spadku odpowiadającego co najmniej dwóm normom zaludnienia co najmniej 14 m ² - § 6 pkt 4 Rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego –( t.j. Dz.U. z 2023r. poz. 649 z późn.zm.), co zostało wykazane we wcześniejszej części niniejszej decyzji. W skardze do WSA w Gliwicach strona nie zgodziła się z wydanym rozstrzygnięciem, ponieważ w jej ocenie spełnia wszystkie przesłanki określone w przepisach dotyczących przyznania przedmiotowego świadczenia. Jej sytuacja mieszkaniowa nie uległa poprawie i lokal, w którym aktualnie zamieszkuje nie spełnia warunków umożliwiających uznanie go za pełnoprawne miejsce zakwaterowania zgodnie z obowiązującymi regulacjami. Podniosła, iż mężowi przysługuje 1/8 domu, a nie ¼ i powołała się na fakt wspólności małżeńskiej pomiędzy zmarłym teściem, a teściową. Ponownie oświadczyła, iż z w/w pasierbem nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, a pokój w którym on zamieszkuje nie jest własnością męża. Nie wszystkie pomieszczenia, które znajdują się na pierwszej kondygnacji budynku przy ulicy [...] w Z. są jego własnością. Jest on współwłaścicielem w/w budynku tylko w 1/8 jego części, a pokój zajmowany przez I.W. został mu przeznaczony wg woli teściowej M. W.. Ona rozdysponowała powierzchnią mieszkalną pomiędzy członków swojej rodziny. I. W. jest osobą pełnoletnią, utrzymuje się samodzielnie, nie prowadzi z jej rodziną wspólnego gospodarstwa domowego, w związku z powyższym powierzchnia mieszkalna jego pokoju nie może być wliczana w powierzchnie mieszkalną jej rodziny. Strona przedstawiła ponownie wykonany prawidłowo pomiar co do powierzchni mieszkalnej zajmowanej przez jej rodzinę. Zakwestionowała to, iż organ w uzasadnieniu podnosi, iż dom przy ulicy [...] w Z. jest dwukondygnacyjny, a jej mąż L. W. jest właścicielem całego pierwszego piętra. Powyższe stwierdzenia i wnioski są całkowicie niezgodne ze stanem faktycznym, ponieważ maż nigdy nie był właścicielem całego piętra budynku ani nawet użytkownikiem całego piętra budynku. Dopiero po śmierci teścia stał się on współwłaścicielem w/w nieruchomości w jej 1/8 części, co stanowi ok. 12 m ² całości powierzchni mieszkalnej budynku- co dalej idąc nie odpowiada dwóm normom zaludnienia jak podnosi organ drugiej instancji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 ustawy P.p.s.a. sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną. W sytuacji kwestionowania w skardze sposobu ustalenia stanu faktycznego w sprawie a zatem uznania, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania oraz stawiania zarzutów naruszenia prawa materialnego, w pierwszej kolejności Sąd rozpoznaje pierwszy z wymienionych zarzutów. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że w postępowaniu zachowano prawidłowy tok procedury, nie uchybiając jej przepisom w stopniu, który mógłby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, można przejść do oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego. Innymi słowy, tylko prawidłowo ustalony stan faktyczny daje możliwość kontroli zastosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego. W sprawie niniejszej organ II instancji naruszył przepisy postępowania tj. art. 7 i 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. w stopniu który mógł mieć istotny wpływ na wynika sprawy - co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej nie zostały przez organ odwoławczy wyjaśnione istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności pozwalające na wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej przyznania Policjantowi równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej stanowiły m.in. przepisy art. 92 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. z 2024 poz. 145) zwanej dalej ustawą o Policji, oraz rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (t.j. Dz.U. z 2023 poz. 649). Przepisy te należą do sfery materialnego prawa administracyjnego, co wskazuje na to, że czynności podejmowane przez organ II instancji jako organ administracji publicznej i wydana w ich konsekwencji decyzja w sprawie poddane są wymogom procedury administracyjnej – wymogom Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie w sprawie niniejszej zostało wywołane wnioskiem strony o przyznanie uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W wyniku rozpoznania tego wniosku najpierw Komendant Miejski Policji w B. a następnie Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach odmówił pozytywnego rozpoznania sprawy wskazując, iż strona nie będąca już w służbie nie spełnia prawnych przesłanek do przyznania jej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Organ odwoławczy wywodzi to z faktu, iż po pierwsze strona w 6 osobowej rodzinie zajmuje piętro budynku mieszkalnego usytuowanego w Z. przy ulicy [...], którego powierzchnia mieszkalna zaspakaja jej potrzeby mieszkaniowe, po drugie mąż wnioskodawczyni L. W. posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego w postaci udziału w spadku w wysokości odpowiadającej ¼ całego domu pod w/w adresem, stąd spełnione zostały przesłanki z § 6 pkt 4 Rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego co do wymaganych norm zaludnienia. Sąd po zapoznaniu z aktami sprawy doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji został wydana przedwcześnie, bez wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy. Przede wszystkim w aktach sprawy znajduje się wydruk z księgi wieczystej nr [...] z dnia 30.10.2024r. z którego wynika, iż nieruchomość objęta tą księgą wieczystą wchodziła do wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej A., J. W. i M.J. W.. W aktach administracyjnych są; akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 13.11.2021r repertorium A NR [...] z którego wynika, iż spadek po zmarłym A., J.W. nabyli na podstawie ustawy, M. W. , K.W., T. W., L. W. po ¼ części, akt notarialny repertorium A NR [...] z którego wynika, iż w chwili śmierci zmarły A. W. pozostawał w związku z M. W. i w ich małżeństwie nie została orzeczona separacja ani orzeczenie o którym mowa w art. 940 kodeksu cywilnego. W świetle powyższego niezrozumiałym dla Sądu jest przyjęcie przez Organ Odwoławczy iż mąż strony w wyniku spadku po zmarłym ojcu uzyskał ¼ części domu w Z. przy ulicy [...] odpowiadający udziałowi w spadku - ¼ jego części. Skoro nieruchomość ta pozostawała we wspólności ustawowej małżeńskiej z matką małżonka strony M.W. to w skład spadku wchodziła ½ udziału nieruchomości przysługująca A.W.. Powyższe z kolei oznacza, iż nie znane są przyczyny ustaleń jakie legły u podstaw przyjęcia przez organ odwoławczy iż małżonek odziedziczył ¼ całego domu . Dalej zaznaczenia wymaga, iż skoro strona podnosiła w odwołaniu, iż wskazane w toku postępowania, a dokonane wcześniej pomiary pokoi nie zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego albowiem uwzględniono w nich powierzchnię trwałych ścian działowych pomiędzy pomieszczeniami i wg jej wiedzy zajmuje ona wraz z rodziną 41,56 m ² powierzchni mieszkania, co jest nie wystarczająca powierzchnią(42 m ²), to rzeczą organu odwoławczego było zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej z art. 7 k.p.a. podjąć działania w celu wyjaśnienia tej okoliczności. W sytuacji gdy zgodnie z rozporządzeniem w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia a norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m ² powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym rzeczą organu było podjęcie działań w celu ustalenia jaką rzeczywistą powierzchnię mieszkalna strona i każdy członek jej rodziny zajmuje. Powyższe oznacza iż przedmiotowej sprawie organ odwoławczy pominął, że na podstawie art. 136 § 1 k.p.a. może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W sytuacji zatem, gdy przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania na podstawie art. 136 § 1 k.p.a. umożliwiłoby prawidłowe załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym, podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. uznać należy za równoznaczne z naruszeniem tego przepisu. Przepis art. 136 § 1 k.p.a. służy bowiem realizacji zasad wynikających z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które co należy podkreślić obowiązują również w postępowaniu odwoławczym. Nie może zasługiwać na akceptację argumentacja organu II instancji zawarta w odpowiedzi na skargę, iż prawidłową jest ostatecznie sporna decyzja ze względu na fakt, że skoro mąż strony L. W. jest współwłaścicielem domu usytuowanego w Z., przy ulicy [...] a w wyniku spadkobrania uzyskał 24,45 m ² powierzchni mieszkalnej tego domu to w ten sposób wypełniony został zapis § 6 pkt 4 Rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Ponownego podkreślenia wymaga, iż przyjęcie, że w Z., przy ulicy [...] w wyniku spadkobrania maż strony uzyskał 24,45 m ² powierzchni mieszkalnej nie znajduje oparcia w dowodach zebranych w aktach zatem powoływanie się na spełnienie wymogów prawa z § 6 pkt 4w/w Rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r. nie znajduje uzasadnienia w sprawie. Końcowo wskazać trzeba, że zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie decyzji składa się z uzasadnienia faktycznego, zawierającego w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej oraz uzasadnienia prawnego zawierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów, które zdecydowały o treści decyzji. Kierując się treścią ww. przepisu nie może budzić wątpliwości, że stanowisko organu orzekającego decyzją w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów winno znaleźć swój wyraz w jej uzasadnieniu, sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a. Zadaniem uzasadnienia – stanowiącego integralny składnik decyzji – jest bowiem wyjaśnienie stronie jej dyspozytywnej części, którą jest rozstrzygnięcie (por. wyrok NSA z dnia 12.05.2000r., sygn. akt. I SA/Kr 856/98, LEX nr 43041). Prawidłowe zredagowanie pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienia decyzji ma istotne znaczenie dla stosowania zasad postępowania administracyjnego tj. zasady przekonywania (art. 11 K.p.a.), jak również zasady pogłębiania zaufania obywateli (art.8 K.p.a.) – realizowanych na podstawie art. 107 § 3 K.p.a. Z uwagi na te właśnie zasady organ orzekający obowiązany jest do pełnego wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, które legły u podstaw załatwienia sprawy. Nie budzi wątpliwości, że powyższe zasady nie zostaną zrealizowane, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla sprawy. Obowiązkiem organu odwoławczego jest odniesienie się do wszystkich zarzutów strony podnoszonych w trakcie postępowania - w tym w szczególności wskazanych w odwołaniu ( por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26.01.2012r., sygn. akt. II SA/Kr 1873/11,LEX nr 1113945, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10.12.2008r., sygn. akt. II SA/Po 382/08, LEX nr 528343).W sprawie niniejszej jak już nadmieniono wyżej organ II instancji nie odniósł się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu. Rozpoznając sprawę ponownie organ II instancji uwzględni wszystkie przedstawione wyżej uwagi i wyda stosowne rozstrzygnięcie.