III SA/Gl 2777/10
PostanowienieWSA w Gliwicach2011-03-28
Skład orzekający: Jolanta Skowronek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może uzyskać ustanowienie adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ze względu na trudną sytuację materialną i rodzinną?Ratio decidendi
Prawo do ustanowienia adwokata z urzędu przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W przypadku skarżącej, której dochody po potrąceniach komorniczych ledwo wystarczają na bieżące opłaty, a która samotnie wychowuje dzieci, w tym jedno niepełnosprawne, przyznanie adwokata z urzędu jest uzasadnione.Stan faktyczny
S.F. złożyła wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w postępowaniu dotyczącym decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ulgach w spłacie należności. Skarżąca samotnie wychowuje dwie małoletnie córki, z których jedna jest niepełnosprawna w stopniu lekkim. Dochody rodziny po potrąceniach komorniczych są niewystarczające na pokrycie bieżących opłat za mieszkanie i inne niezbędne wydatki, co uzasadnia potrzebę ustanowienia pełnomocnika z urzędu.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla S.F. adwokata z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla S.F. adwokata z urzędu.
Wnioskiem z dnia [...]r. skarżąca domagała się ustanowienia
w sprawie fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu.
W jego uzasadnieniu podała, iż wspólne gospodarstwo domowe prowadzi
z małoletnimi córkami, z których jedna posiada orzeczenie o niepełnosprawności
w stopniu lekkim. Ich źródłem utrzymania są alimenty w wysokości 600,00 zł
na obie córki oraz wynagrodzenie za pracę skarżącej wynoszące od 900,00 zł
do 1.200,00 zł brutto. Ponieważ do powyższego skierowana została egzekucja komornicza do wypłaty pozostaje kwota od 390,00 zł do 600,00 zł miesięcznie. Tymczasem opłaty za mieszkanie komunalne o pow. 50,5 m2 wynoszą od 700,00 zł
do 800,00 zł. Obejmują one czynsz w wysokości ok. 560,00 zł, energię elektryczną
w kwocie od 100,00 zł do 120,00 zł, gaz od 60,00 zł do 80,00 zł (opłata ponoszona
co drugi miesiąc), internet 40,00 zł oraz telefon od 50,00 zł do 80,00 zł. Dodatkowo
na leki przeznacza od 50,00 zł do 100,00 zł miesięcznie.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono,
co następuje.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,
poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 ustawy obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Wprawdzie skarżąca poza alimentami na rzecz małoletnich córek posiada jeszcze stały dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę, niemniej jednak ten po potrąceniach dokonywanych przez komornika z ledwością wystarcza im na uregulowanie bieżących opłat za mieszkanie. W tej sytuacji wygospodarowanie dodatkowych środków niezbędnych na opłacenie fachowego pełnomocnika rzeczywiście przekracza możliwości finansowe strony skarżącej. Tym bardziej, że fakt samotnego wychowywania dzieci w wieku szkolnym, z których jedno jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, wiąże się nie tylko z dodatkowymi wydatkami ale również wyraźnie ogranicza możliwości zarobkowe skarżącej.
Dlatego też działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3 oraz
art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło