III SA/Gl 2829/10
PostanowienieWSA w Gliwicach2011-06-10
Skład orzekający: Renata Siudyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu w innej sprawie sądowej może być uznany za spełniający wymogi formalne dla niniejszej sprawy?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy musi być złożony na urzędowym formularzu do każdej sprawy indywidualnie. Złożenie formularza w innej sprawie, nawet tej samej spółki, nie spełnia wymogów formalnych i skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący, "A" Sp. z o.o., złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT. W ramach tej skargi domagał się przyznania prawa pomocy. Sąd wezwał skarżącego do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, pouczając o skutkach jego niezłożenia. Skarżący złożył formularz, jednak okazało się, że został on złożony do innej sprawy sądowej prowadzonej przez ten sam sąd. Pomimo złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, skarżący nie nadesłał właściwego formularza do niniejszej sprawy.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie w sprawie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego z urzędu postanawia: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W treści skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za [...] r. zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł skarżący - "A" w S. - domagał się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Pismem z dnia [...] r. skarżący został wezwany do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, którego wzór przeznaczony dla osób prawnych ustalony został w załączniku nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy( Dz.U. Nr 227, poz.2245), w terminie siedmiu dni, licząc od daty doręczenia wezwania.
Równocześnie skarżącego pouczono o przewidzianym w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Doręczenie wezwania, o którym mowa wyżej nastąpiło w dniu [...] r. co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego poświadczenia odbioru. Wyznaczony w treści wezwania siedmiodniowy termin upłynął odpowiednio w dniu [...] r ([...]). W dniu [...] r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo skarżącego, w którym wskazał on, iż w dniu [...] r. złożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednakże jak wynika z akt sprawy urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy został złożony do sprawy o sygn. akt III SA/Gl 2826/10.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 30 marca 2011 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Od zarządzenia tego wpłynął w ustawowym terminie sprzeciw. Jednakże do tej pory skarżący nie nadesłał wniosku o prawo pomocy na właściwym formularzu urzędowym do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, co następuje:
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o prawo pomocy złożony w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinien odpowiadać wymogom określonym w art. 252 P.p.s.a. Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Jednocześnie – stosownie do regulacji zwartej w art. 257 P.p.s.a. – wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie skarżący nie nadesłał wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Podkreślenia wymaga fakt, iż w myśl przywołanych wyżej przepisów nie wystarcza bowiem nadesłanie formularza do innej sprawy skarżącej Spółki prowadzonej w tut. Sądzie, a w pozostałych sprawach poinformowanie, że taki został już dołączony do innych akt. Konieczne jest bowiem przedłożenie urzędowego formularza, który jest pismem kwalifikowanym, do każdej sprawy zawisłej przed sądem.
W tej sytuacji zastosowanie znajduje norma zawarta w art. 257 P.p.s.a. skutkująca pozostawieniem wniosku o prawo pomocy (nie złożonym na urzędowym formularzu) bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd działając na podstawie art. 257 i art. 260 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło