III SA/Gl 285/08

PostanowienieWSA w Gliwicach2008-10-20

Skład orzekający: Henryk Wach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący nie wykazał istnienia przesłanek znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie swoje przeświadczenie o niesłuszności decyzji?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przeświadczenie strony o niesłuszności decyzji nie jest wystarczającą podstawą do wstrzymania jej wykonania przed merytorycznym rozpoznaniem skargi.
Stan faktyczny
G. C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku podał brak majątku oraz uzyskiwanie wynagrodzenia pozwalającego jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z [...] r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej) G. C. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia z powodu braku majątku oraz uzyskiwania wynagrodzenia za pracę, które pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje, że Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W świetle cytowanego przepisu nie budzi zatem wątpliwości, że jest zasadą, iż zaskarżone rozstrzygnięcie, w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinno być wykonane. Zastosowanie więc wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej i nie sprzeciwiają się temu regulacje prawne wynikające z ustawy szczególnej. Za podstawę wstrzymania wykonania decyzji nie może być brane pod uwagę przeświadczenie strony skarżącej o niesłuszności zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi. Zasadność tej argumentacji jest bowiem zastrzeżona wyłącznie do kognicji Sądu rozpoznającego skargę. Trzeba stwierdzić, że skarżący nie przybliżył jakichkolwiek okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wykazał więc, że wykonanie zaskarżonego postanowienia rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia mu znacznej szkody, nadto zaś, że powstałe skutki byłyby "trudne do odwrócenia". Za podstawę wstrzymania wykonania decyzji nie może zaś być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu wpadkowym przeświadczenie skarżącego o niesłuszności zaskarżonego postanowienia przed rozpoznaniem skargi. Zasadność tej argumentacji jest bowiem zastrzeżona wyłącznie do kognicji Sądu rozpoznającego skargę. Z kolei, podnoszona we wniosku sytuacja materialna G. C. została już uwzględniona przez Sąd, który postanowieniem z 13 sierpnia 2008 r. zwolnił skarżącego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło