III SA/Gl 286/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-11-13

Skład orzekający: Magdalena Jankiewicz, Dorota Fleszer, Adam Gołuch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na działanie podmiotu, który nie jest organem administracji publicznej, mieści się w kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na działanie podmiotu, który nie jest organem administracji publicznej, podlega odrzuceniu, ponieważ sądy administracyjne sprawują kontrolę wyłącznie nad działalnością administracji publicznej w zakresie określonym w przepisach prawa, a zaskarżone działanie nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
Skarżąca A. S. wniosła skargę na działanie A w K. w przedmiocie działania organu administracji, zarzucając m.in. zaniechanie nadzoru, naruszenie praw pacjenta i fałszowanie dokumentacji medycznej. Skarżąca wniosła również o podjęcie działań kontrolnych i naprawczych. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że nie jest organem administracji publicznej. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i orzeczono zwrot skarżącej kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi A. S. na A. [...] w K. w przedmiocie działania organu administracji 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczonej tytułem wpisu sądowego. Pismem z dnia 23 marca 2025 r. A. S. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na A w K. (dalej jako: "organ") w przedmiocie działania organu administracji. W skardze skarżąca zarzuciła: 1. Zaniechanie nadzoru instytucjonalnego; 2. Rażące naruszenie praw pacjenta; 3. Fałszowanie dokumentacji medycznej; 4. Nieuprawnione udostępnianie danych wrażliwych; 5. Warunkowanie dostępu do gwarantowanych świadczeń zdrowotnych; 6. Brak reakcji C oraz K na zgłaszane zaniedbania; 7. Zniesławienie i ujawnienie danych wrażliwych w mediach; 8. Podejrzenie działań odwetowych wobec pacjentki; 9. Brak wsparcia dla pacjentki pozostawionej bez opieki. Jednocześnie, strona skarżąca wniosła o: 1. Zobowiązanie C oraz D do podjęcia działań kontrolnych wobec A i jego Dyrektora; 2. Stwierdzenie naruszenia moich praw pacjenta oraz podjęcie działań zmierzających do naprawienia szkód wyrządzonych przez A; 3. Nałożenie środków nadzorczych na instytucje, które dopuściły się zaniedbań. 4. Stwierdzenie, czy decyzja o odstąpieniu od leczenia skarżącej miała charakter odwetowy; 5. Opracowanie procedur zapobiegających podobnym sytuacjom w przyszłości; 6. Zabezpieczenie skarżącej jako pacjentki NDSE i paliatywnie chorej poprzez zapewnienie natychmiastowego dostępu do świadczeń medycznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wskazał również, że nie jest organem administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Według treści art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Stosownie zaś do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w art. 3 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 dalej k.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 dalej o.p.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest działanie A w K. w zakresie wskazanym w zarzutach skargi. Mając na uwadze tak określony zakres właściwości sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że objęta skargą sprawa pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. Nie mieści się ona bowiem w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych wymienionym w ww. przepisie i to zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w punkcie pierwszym postanowienia. Jednocześnie na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie drugim postanowienia Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło