III SA/Gl 289/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A ‘’ sp. z o.o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Skarga została podpisana przez Prezesa Zarządu W.S. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano Spółkę jako skarżącą do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi w zakresie: złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej i określającej sposób reprezentacji strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą (np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia skargi). Wezwanie zawierało pouczenie, iż w razie nie usunięcia braku formalnego skargi w wyznaczonym siedmiodniowym terminie skarga zostanie odrzucona. Wezwanie to doręczone zostało Spółce w dniu [...] r. Zakreślony siedmiodniowy termin do podpisania skargi upłynął w dniu [...] r. W dniu [...] r., pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., strona skarżąca przesłała pismo procesowe, w którym wskazała, iż w załączeniu przesyła kopię aktualnego odpisu z KRS, co do którego oświadcza, iż wpisy w nim ujęte nie uległy zmianie. Podany załącznik nie został przesłany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej P.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem pismo (m.in. skargę) wnosi spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, pismo to powinno być podpisane w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu, ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Stosownie do treści art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową (a taką osobą jest spółka z o.o. zgodnie z art. 25 § 1 P.p.s.a.) dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ albo osoba, o której mowa w powyższym przepisie mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała pismo (skargę), była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie tego umocowania przy wniesieniu skargi, stanowi brak formalny skargi, bowiem zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do usunięcia braku skargi przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 57 § 1 w zw. z art. 49 P.p.s.a. Nieusunięcie powyższego braku w terminie prowadzi natomiast do odrzucenia skargi. Art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy "nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi". W niniejszej sprawie skarga złożona przez stronę (spółkę z o.o.) została podpisana (jednoosobowo) przez W. S., który nie wykazał swojego uprawnienia do występowania w jej imieniu. Spółka wezwana do przedłożenia dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą nie złożyła takowych dokumentów w ustawowym terminie siedmiu dni. Złożono wprawdzie pismo procesowe, w którym wskazano, iż dołącza się doń kopię odpisu z KRS wraz z oświadczeniem, iż nie uległy zmianie wpisy w nim ujęte, lecz faktycznie do pisma nie dołączono żadnych załączników. Powyższe oznacza, że nie uzupełniono braku formalnego skargi. Mając zatem na uwadze, iż nałożony na skarżącą obowiązek nie został wykonany w ustawowym terminie siedmiu dni, a istniejący brak formalny skargi uniemożliwiał nadanie dalszego biegu sprawie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.