III SA/Gl 29/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2018 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Jednocześnie wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi bądź nadesłanie oryginału skargi. Do wykonania powyższego zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca oba wezwania, została wysłana na adres skarżącej. Przesyłka ta została doręczona skutecznie stronie skarżącej w dniu 5 lutego 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwania, znajdującej się w aktach sądowych sprawy. Przesyłkę odebrała osobiście skarżąca. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej sprawie oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął więc w dniu 12 lutego 2018 r. W przesyłce nadanej przez skarżącą w urzędzie pocztowym w dniu 13 lutego 2018 r. (data stempla pocztowego), która wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 15 lutego 2015 r. zawarta była: podpisana przez skarżącą skarga oraz wniosek o zwolnienie skarżącej od wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę) aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Jednocześnie, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony (w tym skarga) powinno zawierać podpis strony. Brak podpisu strony stanowi brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony (skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (w tej sprawie – pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie stronie skarżącej skutecznie doręczono w dniu 5 lutego 2018 r. wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie uzupełnienia jej braku formalnego W przesyłce tej zawarta była informacja o siedmiodniowym terminie wykonania wezwania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzenia. Termin do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 12 lutego 2018 r. Tymczasem w dniu 13 lutego 2018 r. strona uzupełniła brak formalny skargi i złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Brak formalny skargi został uzupełniony po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu. Również po upływie tego terminu złożony został wniosek o zwolnienie od kosztów. Obie te czynności jednak, podjęte przez stronę już po upływie terminu ustawowego, są bezskuteczne – i jako takie nie mogą odnieść skutku. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.