III SA/Gl 292/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 11 marca 2016 r. G.B. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 16 lutego 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] r. nr [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gry na automacie poza kasynem gry. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nałożony na skarżącego obowiązek w postaci kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł jest niemożliwy do zrealizowania z uwagi na wysokość nałożonej kary oraz trudną sytuację finansową skarżącego, który nie posiada oszczędności. Tym samym wyegzekwowanie nałożonej kary odbędzie się w drodze egzekucji komorniczej, co spowoduje powstanie dodatkowych, finansowych obciążeń po stronie skarżącego. Natomiast odzyskanie wyegzekwowanej w drodze postępowania egzekucyjnego kwoty będzie działaniem trudnym, skomplikowanym i długotrwałym. W ocenie skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zatem powstanie trudnych do odwrócenia skutków, a powrót do stanu poprzedniego nastąpi po dłuższym czasie, przy znacznym nakładzie sił i środków. Jak wynika z dokumentów nadesłanych akt sądowych o sygn. III SA/Gl 2089/15 jedna z jego córek skarżącego I.B. pomimo 21 lat nie pracuje i nie uczy się z powodu problemów zdrowotnych m.in. związanych z chorobą padaczkową, natomiast druga córka 3-letnia P. B., z uwagi na to, że matka nie interesuje się dzieckiem pozostaje na jego wyłącznym utrzymaniu. Na poparcie ww. twierdzeń skarżący załączył dwa oświadczenia: Z. B. – matki 21-letniej I.B. oraz A. B.– babki trzyletniej P. B.. Ponadto z nadesłanych oświadczeń wynika, że skarżący przekazuje na dwie córki średnio 2.500 zł miesięcznie, niezależnie od innej pomocy materialnej (zakup ubrań, lekarstw, oraz zabawek dla młodszej córki). Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że skarżący straci płynność finansową, popadnie w długi i zostanie pozbawiony środków na utrzymanie siebie oraz córek, natomiast jego firma upadnie zanim zapadnie rozstrzygnięcie przed tut. Sądem. Jednocześnie podniósł, że nawet ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji nie poprawi sytuacji jego i jego dzieci, które do tego czasu będą pozostawać w niedostatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Na stronie, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa obowiązek przedstawienia Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu wniosek złożony przez skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie podkreślić należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd bierze pod uwagę nie tylko okoliczności wskazane we wniosku załączonym do niniejszej sprawy ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane Sądowi z urzędu. Jak wynika z dokumentów nadesłanych do akt sprawy o sygn. III SA/Gl 2089/15, skarżący ma dwójkę dzieci, które pozostają na jego wyłącznym utrzymaniu. Ponadto nie można pominąć faktu, że w stosunku do wnioskodawcy toczy się aktualnie wiele postępowań egzekucyjnych w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gry poza kasynem gry. W takiej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście mogłoby spowodować znaczne trudności finansowe wnioskodawcy, które w efekcie mogłyby doprowadzić do zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność ta z pewnością odbiłaby się na sytuacji materialnej rodziny skarżącego, która w ten sposób mogłaby popaść w niedostatek. Powyższe świadczy o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Z wymienionych względów wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji, działając w tym zakresie na podstawie art. 61 § 3, § 5 p.p.s.a.