III SA/Gl 301/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (zabezpieczenia zobowiązania podatkowego) postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją utrzymane zostały w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., ustalające dla skarżącego przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2010 r. i orzekające o jednoczesnym zabezpieczeniu na majątku skarżącego tych przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych. Tymczasem Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], ustalił kwoty podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2010 r. oraz za I kwartał 2011 r. Pismem z dnia [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej w K. poinformował tutejszy Sąd o wydaniu ww. decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. W piśmie powyższym organ odwoławczy zawarł również wniosek o umorzenie postępowania sądowego, z powodu bezprzedmiotowości dalszego postępowania. Uzasadniając powyższe organ wskazał, że zaskarżona decyzja wygasła z mocy prawa, i tym samym nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy zachodzi przyczyna powodująca, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Przedmiotem skargi inicjującej niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne była decyzja wydana w przedmiocie zabezpieczenia na majątku skarżącego zobowiązań podatkowych z ww. okres. Zgodnie z art. 33a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "O.p.", decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. ustalił kwoty podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2010 r. oraz za I kwartał 2011 r. W tym stanie rzeczy, zgodnie z przyjętą linią w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wygaśniecie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 O.p., powoduje oczywistą bezprzedmiotowość postępowania sądowego w tej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 1/11 (dostępnej w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na www.orzecznictwo.nsa.gov.pl) wskazał, iż wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy. W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu powoduje oczywistą bezprzedmiotowość dalszego procesowania (decyzji nie ma w obrocie prawnym). W tym stanie rzeczy, Sąd uznał wniosek organu za uzasadniony i umorzył postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a.