III SA/Gl 31/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji . W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R. S. za pośrednictwem swojego pełnomocnika – adwokata J. W. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych. W skardze tej skarżący zawarł wniosek (pkt 2) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W swym uzasadnieniu stwierdził, że wniosek jest uzasadniony, bowiem kwota długu celnego w wysokości [...] zł może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki w postaci braku środków potrzebnych do utrzymania siebie i rodziny. Ponadto poinformował, że jest na emeryturze, natomiast jego żona nie pracuje, a kwota wynikająca z długu celnego w wysokości [...] zł jest dla niego "kwotą znaczną". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W takim przypadku konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażone przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Nie ulega wątpliwości, że, co do zasady, wykonanie aktu nakładającego na stronę skarżącą określone obowiązki może spowodować negatywne konsekwencje finansowe, jednak nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. W swym wniosku skarżący winien był wykazać fakty z których chciał wywieść skutek prawny w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z obowiązku tego jednak nie wywiązał się, bowiem w żaden sposób nie przybliżył swojej sytuacji finansowej. Nie podał żadnych informacji, ani o swoim majątku ruchomym, posiadanych nieruchomościach, oszczędnościach, ani też ewentualnych zobowiązaniach. Nie przytoczył również argumentów, które świadczyłyby o tym, iż zapłata przez niego kwoty [...] zł ustalonej przez Dyrektora Izby Celnej spowoduje w przyszłości zagrożenie dla bytu jego oraz jego najbliższej rodziny. Trzeba przy tym pamiętać, że wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego skutku, bowiem w przypadku uchylenia decyzji uiszczone kwoty podlegają zwrotowi. Na koniec dodać należy, iż w niniejszym postępowaniu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżony akt do momentu jego uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Uznaniu Sądu ustawodawca pozostawił ocenę przytoczonych przez stronę okoliczności, przemawiających, jej zdaniem, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.