III SA/Gl 310/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 26 maja 2026 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dna 22 grudnia 2025 r. nr BP.501.2233.2024.2242.LD5 w przedmiocie: kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z 13 lutego 2026 r. D. S. (dalej "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 22 grudnia 2025 r. nr BP.501.2233.2024.2242.LD5 utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 2 września 2024 r. nr [...] o nałożeniu skarżącej kary pieniężnej w wysokości 1.400 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 marca 2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez podanie przez skarżącego swojego numeru PESEL. Ponadto wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Do wykonania powyższego zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone 24 kwietnia 2026 r. jak wynika z dołączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W ustawowym terminie skarżąca uiściła wpis od skargi natomiast do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., stanowi o tym, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z powyższych przepisów wynika, że niewskazanie przy składaniu skargi własnego numeru PESEL stanowi braki formalne skargi, które mogą być uzupełnione w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. W rozpoznawanej sprawie Sąd umożliwił uzupełnienie powyższych braków, wskazując skarżącej właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na ich uzupełnienie (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych została doręczona 24 kwietnia 2026 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych upłynął z dniem 4 maja 2026 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że do 4 maja 2026 r. skarżąca choć powinna była usunąć braki formalne skargi nadsyłając swój numer PESEL, tego nie uczyniła. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.