III SA/Gl 330/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys –Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.M. na decyzję A w G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia certyfikatu zgodności urządzenia postanawia: odrzucić skargę. L.M. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą B L.M. z siedzibą w G. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata W.W. wniósł do Wojewódzkiego Sąd [...] r., nr [...] Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Instytutu A w G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia certyfikatu zgodności urządzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak jej dopuszczalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, że przepisy art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), określają zakres kognicji sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji pod względem legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., zwany dalej k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 800), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 768), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Uzupełnieniem wskazanych regulacji jest art. 5 p.p.s.a., który w pkt 1-5 wymienia rodzaje spraw, w których wyłączona jest właściwość sądów administracyjnych. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie L.M. prowadzący działalność gospodarcza pod firmą B L.M. z siedzibą w G. wniósł skargę na decyzję A w G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia certyfikatu nr [...] dotyczącego zgodności urządzenia - wiertarki pneumatycznej YT24. Podkreślić należy, że zgodnie z ustawą o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (t. j. Dz.U. z 2019 poz. 544 z zm.) ustawodawca przewidział możliwości wykonywania oceny zdolności przez jednostki oceniające zgodność, w dwóch odrębnych procedurach: 1) obowiązkowa ocena zgodności, której obowiązek zlecenia przez podmiot gospodarczy wykonania oceny zgodności przez jednostkę posiadająca notyfikację wynika wprost w przepisów prawa (art. 22 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 29 i art. 30 do 32 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku). 2) dobrowolna ocena zgodności, która może zostać wykonana zarówno przez jednostkę oceniającą zgodność posiadającą akredytację i notyfikację jak również przez inny podmiot wykonujący ocenę zgodności (art. 7 ust. 2 w zw. z art. 22 ust. 1 i 2). Ustawodawca, wskazując na zapisy ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, ograniczył się do wskazania wymogów formalnych wykonania obowiązkowej oceny zgodności wyrobu wskazanych w art. 8 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, nałożył na jednostki notyfikowane określone obowiązki w zakresie obowiązkowej oceny zgodności wyrobu wskazane w art. 30 do 32 tej ustawy i w toku procedury obowiązkowej oceny zgodności wyroby przez jednostkę notyfikowaną mają zastosowanie art. 30 do 32 opisanej ustawy. Zaakcentować należy, iż odrębną procedurą jest wykonanie dobrowolnej oceny zgodności przez jednostkę oceniającą zgodność, albowiem w takiej sytuacji nie mają zastosowania przepisy art. 8, 29, 30,31,32 ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Dobrowolna ocena zgodności wyrobu odbywa się zgodnie z wytycznymi norm jakimi ma podlegać ocena zgodności wyrobu i procedurami wewnętrznie ustalonymi przez jednostkę oceniającą zgodność. Sąd uznał, że w procedurze dobrowolnej oceny zgodności A w G. nie działa jako organ administracji publicznej, przy czym rozstrzygnięcia wydane w takiej sprawie przez jednostkę oceniającą zgodność, np. o zawieszeniu certyfikatu, nie mogą być traktowane jako decyzje administracyjne. Na poparcie tego twierdzenia wskazać trzeba również, iż stosunek prawny pomiędzy A w G., a stroną skarżącą, która zleciła tej instytucji wykonanie badań w zakresie dobrowolnej certyfikacji został nawiązany na podstawie umowy cywilnoprawnej. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd stanął na stanowisku, iż wszelkie działania mające na celu wzruszenie zawieszenia certyfikatu zgodności urządzenia - wiertarki pneumatycznej YT24, którego dokonał A w G. rozstrzygnięciem z dnia [...] r., nr [...] nie mogą podlegać kognicji sądów administracyjnych, a skarga wniesiona od opisanego rozstrzygnięcia winna zostać odrzucona na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.