III SA/Gl 334/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział Wojewódzki w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. M. C. wniósł skargę na postanowienie wierzyciela - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział Wojewódzki w C. z [...] r. nr [...] odmawiające zgody na umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z powodu przedawnienia. Jako podstawę prawną postanowienia wierzyciel wskazał art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.). W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Wojewódzki w C. powołując się na dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie podtrzymał swoje stanowisko w zakresie przedawnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast według art. 52 § 1 i 2 tej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak, między innymi zażalenie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3). Należy podkreślić, że strona może wnieść skargę jedynie wówczas, kiedy wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. W świetle tych przepisów nie budzi zatem wątpliwości, że skarga podlega odrzuceniu, kiedy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Natomiast według art. 34 tej ustawy, zarzut przedawnienia zgłoszony na podstawie art. 33 pkt. 1 organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela, w zakresie zarzutu przedawnienia wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Z kolei, według art. 34 § 2 tej ustawy, na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie. Skarżący nie wniósł jednak w terminie siedmiu dni zażalenia na postanowienie będące stanowiskiem wierzyciela do organu odwoławczego – Dyrektora Izby Skarbowej w K. za pośrednictwem organu egzekucyjnego, którym był w tym wypadku Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. Tym samym nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu egzekucyjnym środka zaskarżenia, co powoduje, że skarga nie jest dopuszczalna. Z tego też powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6, art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.