III SA/Gl 341/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę. Decyzją z [...] r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. przyznał T. K. jednolitą płatność obszarową na rok 2008 w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji napisał, że wniosek wszczynający postępowanie w tej sprawie został złożony przez T. K. [...] kwietnia 2008 r., ale stwierdzono w nim nieprawidłowości dotyczące błędnej deklaracji działki rolnej. W związku z tym wezwano T. K. do skorygowania wniosku w trybie art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004. Ponieważ skarżący nie skorygował wniosku w terminie do 9 czerwca 2008 r. płatność za ten rok obliczono w odniesieniu do powierzchni działki rolnej zadeklarowanej poprawnie i w sposób zgodny z instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie płatności na rok 2008, czyli 2 ha. Jako podstawę prawną swej decyzji organ I instancji wskazał: art. 7 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Od decyzji tej T. K. odwołał się do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...], wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie mu płatności bezpośrednich (jednolitej płatności obszarowej oraz płatności uzupełniających) również dla zgłoszonej działki rolnej o powierzchni 10 ha, ewentualnie o uchylenie w całości przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, poprzez jego błędną wykładnię i niezasadne zastosowanie, polegające na pominięciu faktu zgłoszenia do programu pomocowego działki rolnej o powierzchni 12 ha, - naruszenie art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, poprzez jego niezasadne niezastosowanie. W swym uzasadnieniu w pierwszej kolejności zaznaczył, że w złożonym przez siebie wniosku wskazał dwie działki rolne w ramach jednej działki ewidencyjnej. Jedna miała powierzchnię 2 ha, druga natomiast obejmowała obszar 10 ha. Na działce o powierzchni 10 ha istnieje uprawa, która uprawnia do otrzymania za nią płatności uzupełniających. Skarżący podkreślił, że od początku trwania programu płatności obszarowych, tj. od roku 2004, składał wnioski dotyczące zawsze dwóch działek rolnych, zawsze o tej samej powierzchni, w których na jednej uprawiane są rośliny uprawniające do uzyskania płatności uzupełniających, a zatem od czterech lat deklaruje ten sam stan faktyczny. Stwierdził również, że w związku z pismem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o nieprawidłowym zadeklarowaniu działek rolnych złożył korektę wniosku wraz z pismem przewodnim powołując się na art. 19 rozporządzenia nr 796/2004. Oznacza to, że organ I instancji nie uznając tej korekty wydał decyzję niezgodnie z przepisami prawa. W dalszej części uzasadnienia skarżący podkreślił, że spełnił wszelkie materialne przesłanki wynikające z art. 7 ust. 1 ustawy aby otrzymać jednolitą płatność obszarową: w dniu 31 maja 2008 r. posiadał działki rolne o wymaganej powierzchni, wszystkie grunty rolne utrzymywał zgodnie z normami, został mu nadany numer identyfikacyjny jako producentowi rolnemu. Ponadto stwierdził, że spełnił warunki z art. 7 ust. 2 ustawy do otrzymania płatności obszarowych uzupełniających do uprawy zlokalizowanej na działce o powierzchni 10 ha. Następnie wywiódł, że płatnością bezpośrednią jest zarówno jednolita płatność obszarowa, jak i płatność uzupełniająca, z tym, że płatność uzupełniająca może być przyznana tylko wówczas, gdy zachodzą przesłanki do przyznania płatności podstawowej, jaką jest jednolita płatność obszarowa. W takiej sytuacji złożenie wniosku o przyznanie płatności uzupełniającej oznacza, zgodnie z zasadą argumentum a maiori ad minus, że wniosek taki zawiera w sobie żądanie przyznanie płatności podstawowej. W swym ostatnim zarzucie T. K. odwołał się do możliwości skorygowania wniosku w trybie art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, zgodnie z którym wniosek może być skorygowany w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwe władze wykryją jego oczywiste błędy. Stwierdził zatem, że skoro organ sam wezwał go do skorygowania wniosku, to znaczy, że dostrzegł w nim taki błąd. Jego oczywistość wynika stąd, że we wniosku tym ujęte zostały dwie działki rolne w ramach jednej działki ewidencyjnej. Mając na uwadze wcześniej przedstawiony charakter płatności uzupełniającej, oznaczył działkę o powierzchni 10 ha jako podlegającą obu płatnościom, stosując oznaczenie "UPO". Na wezwanie organu dokonał korekty wniosku, która nie skutkowała zmianami w zakresie rodzajowym czy ilościowym, nie wprowadził do wniosku nowych działek, co skutkowałoby zmianą stanu faktycznego w stosunku do wniosku o pierwotnej treści. Wszystko to wskazuje na fakt, iż sporządzając pierwotny wniosek działał w uzasadnionym błędnym przekonaniu, iż oznaczenia zawarte we wniosku są prawidłowe. Odwołanie to nie zostało uwzględnione. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...], powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 z późn. zm.) oraz art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 19 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji nie kwestionował prawa wnioskodawcy do uzyskania jednolitej płatności obszarowej i przyznał ją do wnioskowanej powierzchni 2 ha. Wskazał jednocześnie, iż zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy płatności uzupełniające przysługują do powierzchni upraw położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. Wniosek z [...] kwietnia 2008 r. zawierał deklarację działek rolnych A – z deklarowaną grupą upraw JPO TUZ o pow. 2,00 ha oraz B z deklarowaną grupą upraw UPO o powierzchni 10 ha, położonych na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie ewidencyjnym K., nr obrębu [...], gmina P., powiat c. Tak więc nie można było przyznać uzupełniającej płatności dla działki B o powierzchni 10 ha z uwagi na brak jej deklaracji do jednolitej płatności obszarowej. Organ odwoławczy wskazał następnie, że zgodnie z art. 18 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatności obszarowe przyznawane są na wniosek rolnika. Z prawa tego rolnik może, ale nie musi korzystać, a organ rozstrzygający taki wniosek nie może wykroczyć ponad zawarte nim żądanie. Skarżący mógł zmienić swój wniosek w trybie art. 15 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 w terminie do 31 maja – bez żadnych konsekwencji, w terminie do 9 czerwca ze skutkiem zmniejszenia świadczeń o 1% za każdy dzień zwłoki. Zmiana dokonana po 9 czerwca nie odnosi skutków prawnych. Dalej podkreślił, że w latach 2004-2006 w formularzu wniosku o przyznanie płatności, w sekcji VII oświadczenie o sposobie wykorzystania działek rolnych, producent deklarował roślinę uprawną na działce rolnej. ARiMR w oparciu o rozporządzenie w sprawie rodzajów roślin objętych płatnościami uzupełniającymi oraz o deklarację upraw zawarte we wniosku dokonywała kwalifikacji do grupy upraw, a co za tym idzie do płatności uzupełniających. Od 2007 r. zostało to zmienione. To do wnioskodawcy należy wskazanie sposobu wykorzystania działek rolnych z podaniem w szczególności: oznaczenia działki rolnej, grupy upraw, powierzchni działki rolnej, numeru działki ewidencyjnej, na której jest położona działka rolna oraz powierzchni działki rolnej w granicach działki ewidencyjnej. W 2008 r. zmieniła się definicja działki rolnej, a konsekwencją tego była zmiana również sposobu deklarowania działek rolnych. Zgodnie z art. 2 pkt 1 Ustawy za działkę rolną uważa się działkę o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha w rozumieniu art. 2 pkt 1a rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, który stanowi, że działka rolna oznacza zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw, jednak w przypadku gdy w kontekście tego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, działka rolna jest ograniczona na podstawie tego konkretnego użytkowania. Z kolei, zgodnie z art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, grupa upraw oznacza: - obszary na cele systemu jednolitych dopłat zależnie od okoliczności, wszystkie spełniające stosowne warunki, - obszary, do których zastosowanie mają różne stawki pomocy, - obszary dla celów Systemu Obszarowych Płatności jednolitych zgodnie z art. 143b rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003, jeśli ten sam obszar służy jako podstawa do wniosku pomocowego w ramach więcej niż jednego systemu pomocy obszarowej, obszar ten zostanie rozpatrzony osobno dla każdego z tych systemów. Skarżącemu doręczono formularz wniosku z instrukcją jego wypełniania. Składając podpis w sekcji VIII w pkt 12 wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2008 r. wnioskodawca oświadczy, że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Dalej organ odwoławczy stwierdził, że pismo wystosowane do skarżącego o możliwości zmiany deklaracji miało charakter jedynie informacyjny, przypominało o terminie składania zmian do wniosku, jednak zaznaczył, że jest to wyłącznie uprawnieniem strony. Natomiast we wniosku z dnia [...] kwietnia 2008 r. brak było deklaracji wskazującej na wolę ubiegania się o jednolitą płatność dla działki rolnej B zadeklarowanej w pierwotnym wniosku. Na koniec organ odwoławczy stwierdził, że nie można znaleźć uzasadnienia dla zarzutu dotyczącego naruszenia art. 19 rozporządzenia nr 796/2004, zgodnie z którym wniosek pomocowy może być skorygowany w każdym momencie po jego złożeniu w przypadku, gdy właściwe władze wykryją błędy oczywiste, ponieważ za błąd taki nie można uznać dodania nowej działki rolnej z deklaracją JPO skutkującej zwiększeniem powierzchni zgłoszonej do tej płatności. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach T. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił, podobnie jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji: - naruszenie art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, poprzez jego błędną wykładnię i niezasadne zastosowanie tegoż przepisu, polegające na pominięciu faktu zgłoszenia do programu pomocowego przez odwołującego działki rolnej o powierzchni 12 ha, - naruszenie art. 19 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, poprzez jego niezasadne niezastosowanie. W swym uzasadnieniu powtórzył argumenty zawarte w odwołaniu. Ponadto stwierdził, że zmiana regulacji dotyczących sposobu składania wniosków nie jest tak oczywista, jak wskazywałby na to wywód organu odwoławczego. Uzasadnienie twórców projektu ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej w żadnym miejscu nie odnosi się do zmian we wniosku o przyznanie płatności jednolitych i uzupełniających, która w sposób istotny wpływała by na dotychczasową praktykę składania wniosków zmieniała relację płatności uzupełniających do płatności jednolitych. Zdaniem strony – ustawodawca odniósł się jedynie do zmian wprowadzanych w zakresie składania wniosku ale o płatności do upraw roślin energetycznych. W odpowiedzi Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu swojej decyzji i wniósł o oddalenie skargi, nie znajdując w niej podstaw do zmiany swego stanowiska. Ponadto zaznaczył, że zgodnie z art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 jeżeli rolnik z własnej inicjatywy poinformuje kierownika BP, że dane zawarte we wniosku są nieprawidłowe lub dane wykazane we wniosku zdezaktualizowały się od czasu jego złożenia płatność nie zostanie pomniejszona. Jednak informacja ta może skutkować dodaniem nowych działek rolnych oraz zwiększeniem powierzchni zadeklarowanych działek rolnych. Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku formularz korekty do wniosku składany jest w sytuacji gdy rolnik składa wyjaśnienia do wcześniej złożonego wniosku na wezwanie ARiMR do usunięcia braków formalnych lub wezwanie do złożenia wyjaśnień natomiast formularz zmiany do wniosku składany jest wówczas, gdy rolnik z własnej inicjatywy dokonuje zmian we wcześniej złożonym wniosku. Złożony w dniu [...] lipca 2008 r. formularz z zaznaczonym celem złożenia – korekta – należy traktować, zdaniem organu odwoławczego, jako zmianę do wniosku, ponieważ rolnik dokonał w nim zmiany polegającej na zwiększeniu powierzchni zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej, a zatem w związku ze złożeniem go w dniu [...] lipca 2008 r. należy stwierdzić, że został złożony po terminie i nie może zostać uwzględniony w procesie naliczania płatności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko; Pierwszy zarzut skargi dotyczy naruszenia przez orzekające w sprawie organy art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 35, poz. 217 ze zm.). Naruszenie to polegać ma odmowie przyznania jednolitej płynności obszarowej do działki o pow. 10 ha pomimo, że zostały spełnione ku temu przesłanki materialno-prawne i jest wynikiem błędnego przyjęcia, iż wniosek złożony pierwotnie [...] maja 2008 r. do Biura Powiatowego ARiMR w P. nie obejmował takiego żądania. Zarzutu tego Sąd nie podzielił. Zgodnie z art. 18 tej ustawy płatności obszarowe przyznawane są na wniosek rolnika. Wniosek ten wszczyna postępowanie w sprawie, a jego zakres wyznaczony jest żądaniem zawartym we wniosku. To rolnik decyduje o tym, jakie płatności w ramach systemu wsparcie bezpośredniego staną się przedmiotem tego postępowania, a organ nie może przyznać mu płatności, o które rolnik nie wnosi. Stąd art. 7 w ust. 1 stanowi, że rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na grunty rolne będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Wniosek pierwotny nie obejmował swym zakresem jednolitej płatności obszarowej do działki o pow. 10 ha. W pierwszej części wniosku, zgodnie z art. 18 ust. 4 ustawy, skarżący wskazał wszystkie grunty rolne będące w jego posiadaniu, co nie ma znaczenia dla ustalenia jakich płatności domaga się, gdyż z końcowej części tego przepisu wynika, że obowiązek ten istnieje niezależnie od tego, czy ubiega się o przyznanie płatności obszarowych do tych gruntów. W drugiej części wniosku skarżący zadeklarował sposób wykorzystania działek rolnych w następujący sposób: A – JPO TUZ – 2 ha, B – UPO -10 ha. Mają słuszność orzekające w sprawie organy gdy twierdzą, że tak sformułowany wniosek nie zawiera w sobie żądania wypłaty jednolitej płatności obszarowej dla działki oznaczonej jako B o pow. 10 ha, bo po prostu nie wynika to z jego treści. Nie ma podstaw normatywnych do twierdzenia, że skoro do pow. 10 ha działki rolnej B zawnioskowano o płatności uzupełniające, to jest to równoznaczne z zawnioskowaniem o jednolitą płatność obszarową. Stan prawny jest bowiem taki, jak go przedstawił organ odwoławczy. Art. 2 pkt 1 ustawy stanowi, że działka rolna to działka w rozumieniu art. 2 pkt 1a rozporządzenia Komisji (WE) z dnia 21 kwietnia 2004 r. nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1728/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. urz. UE L 141 z 30 kwietnia 2004 r.). Przepis, do którego odsyła art. 2 pkt 1 ustawy stanowi, że działka rolna oznacza zawarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw, jednak w przypadku gdy w kontekście niniejszego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, działka rolna jest ograniczona na podstawie tego konkretnego użytkownika. Z kolei grupa upraw oznacza, zgodnie z art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004: - obszary na cele systemu jednolitych dopłat, zależnie od okoliczności wszystkie spełniające stosowne warunki, - obszary, do których zastosowanie mają różne stawki pomocy, - obszary dla celów Systemu Obszarowych Płatności Jednolitych zgodnie z art. 143b rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003. Wniosek stąd taki, że dla celów systemu jednolitych dopłat obszary, dla których mają zastosowanie różne stawki pomocy, stanowią różne grupy upraw i dlatego oznacza się je we wniosku jako odrębne działki rolne. Nie jest to bez wątpienia łatwa regulacja ale trzeba podkreślić, że skarżący otrzymał instrukcję wypełniania wniosku z prawidłowym pouczeniem. W sensie materialno-prawnym uwzględnienie wniosku o przyznanie płatności uzupełniającej uwarunkowane jest spełnieniem wymogów do uzyskania jednolitej płatności obszarowej. Wynika to wprost z art. 7 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym rolnikowi, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej przysługują płatności uzupełniające. Nie ma jednak bezpośredniego przełożenia tego stanu na kwestie proceduralne i przyjęcie, jak czyni to skarżący, że złożenie wniosku o płatności uzupełniające jest równoznaczne z zawnioskowaniem jednolitej płatności obszarowej. Trzeba zwrócić uwagę na dalszą część przepisu art. 7 ust. 2 ustawy, z której wynika, że rolnikowi przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. A zatem warunkiem przyznania płatności uzupełniających jest objęcie powierzchni upraw wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. Nie przekonuje przy tym Sądu argument, w myśl którego jeżeli norma pozwala czynić więcej, to dozwala także i mniej. Znajdujemy się bowiem w punkcie wszczęcia postępowania o przyznanie płatności bezpośrednich i określenia jego zakresu przedmiotowego. Nikt nie kwestionuje twierdzenia, że można wnioskować o wszczęcie postępowania w zakresie mniejszym niżby to wynikało z sytuacji materialno-prawnej, ale oznacza to, że organ powinien wykroczyć poza żądanie wniosku rozstrzygać o świadczeniach tym wnioskiem nie objętych. Pozostaje rozpatrzenie drugiego zarzutu skargi – naruszenia art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1728/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. urz. UE L 141 z 30 kwietnia 2004 r.). Przepis ten zatytułowany "Korygowanie oczywistych błędów" stanowi, że z zastrzeżeniem art. 11 i 18, wniosek pomocowy może być skorygowany w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwe władze wykryją oczywiste błędy. Zdaniem Sądu oczywisty błąd we wniosku pomocowym musi mieścić się w ramach zawartego w nim żądania. Nie jest oczywistym błędem wniosku brak żądania konkretnej płatności. Raz jeszcze należy odwołać się do wcześniej poczynionych uwag o tym, że dysponentem tego postępowania w sensie jego wszczęcia jak i zakresu przedmiotowego jest rolnik. Właściwy w takiej sprawie organ ma obowiązek rozpoznać wniosek w zakresie wskazanym przez wnioskodawcę. Mając to wszystko na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego oddalił skargę T. K. z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) P.K.