III SA/Gl 371/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działalność wójta gminy postanawia: odrzucić skargę. W. K. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działalność wójta gminy. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił między innymi naruszenie jego interesu, praworządności oraz nienależyte wykonanie zadań zgodnie z art. 227 K.p.a. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że w dniu [...] wniósł do Rady Gminy J. skargę na Wójta Gminy J. (pismo z dnia [...]), zarzucając mu brak oznakowania ścieżki rowerowej na ul. [...] w J. i zagrożenie bezpieczeństwa na tej ulicy. Skarżący stwierdził, że z kodeksu postępowania administracyjnego wyraźnie wynika, że skarga na działalność wójta powinna być rozpatrywana w ramach regulacji określonych w dziale VIII k.p.a., zatytułowanym "Skargi i wnioski". Przedmiotem takiej skargi, stosownie do art. 227 k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Tymczasem, zaskarżoną w niniejszym postępowaniu przed sądem administracyjnym, uchwałą z dnia [...], nr [...], Rada Gminy J. uznała skargę W.a K. na działalność Wójta Gminy J. z dnia [...] za bezzasadną. Skarżący podkreślił, że zaskarżona uchwała nie posiada uzasadnienia, które pozwoliłoby na poznanie motywów uznania skargi na działalność wójta za bezzasadną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu swojego stanowiska, organ stwierdził, że uchwały podejmowane przez organy jednostki samorządu terytorialnego w związku z rozpatrywaniem skarg wnoszonych w trybie działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – dalej w skrócie: "k.p.a.", nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) – dalej powoływanej w skrócie jako "P.p.s.a.", zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (tak art. 3 § 2a ustawy P.p.s.a.) oraz orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (tak art. 3 § 3 ustawy P.p.s.a.). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zaskarżona uchwała Rady Gminy J. została podjęta na skutek wniesienia przez skarżącego skargi z dnia [...] dotyczącej działalności Wójta Gminy J. (pismem datowanym na dzień [...]). Skarga z dnia [...] została wniesiona przez W. K. w trybie art. 227 k.p.a., w myśl którego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Tego typu postępowanie skargowe jest uregulowane w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego: "Skargi i wnioski" (art. 221 – art. 259 k.p.a.). Fakt wniesienia skargi na działalność wójta gminy w trybie art. 227 k.p.a. nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości. W takim bowiem trybie skarga ta była rozpoznawana przez organ gminy – została skierowana do Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Gminy J., która skargę tę zaopiniowała negatywnie i stwierdziła, że zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne. Skarżący również nie negował tego faktu, argumentując swoje stanowisko uregulowaniami zawartymi w dziale VIII k.p.a. Co istotne, jednym z zarzutów skargi wniesionej do tutejszego Sądu jest naruszenie przez organ art. 227 k.p.a. Podmioty właściwe do załatwienia takich skarg wymienione zostały w art. 229 pkt 1 – 9 k.p.a. Skargi dotyczące zadań i działalności wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, rozpoznaje rada gminy. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 k.p.a.). Dla porządku zaznaczyć należy, że pismem z dnia [...], nr [...] W. K. został poinformowany o sposobie rozpatrzenia jego skargi, a załącznikiem do tego pisma była skarżona przez niego w niniejszym postępowaniu sądowym uchwała Rady Gminy w J. wraz z uzasadnieniem – opinią członków Komisji Skarg, Wniosków i Petycji w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy J. – opinia z dnia [...]. Pisma te zostały doręczone skarżącemu w formie elektronicznej (za pośrednictwem platformy ePUAP) w dniu 14 maja 2021 r., co wynika z dokumentu UPD (Urzędowe Poświadczenie Odbioru), znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (k.85). Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżona uchwała pozostaje poza granicami właściwości sądu administracyjnego. Stanowi ona w istocie zawiadomienie, o którym mowa w art. 237 § 3 k.p.a. w zw. z art. 65 § 1 k.p.a. Nie może zmienić tego stanowiska okoliczność, że sprawa skargi na działalność organu administracji załatwiana jest przez radę gminy w formie uchwały – tak jak stało się to w niniejszej sprawie. Uchwała jest bowiem formą właściwą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy. Uchwała ta nie rozstrzyga konkretnej indywidualnej sprawy administracyjnej, a jedynie kończy jednoinstancyjne uproszczone postępowanie jako forma zawiadomienia o sposobie rozpoznania skargi. Stanowisko wyrażone przez właściwy do rozpoznania skargi organ nie może być poddane kontroli organu wyższego stopnia, jak też sądu administracyjnego. Kontroli sądowoadministracyjnej nie podlega również ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. Sprawa objęta skargą wniesioną przez W. K. w tej sprawie pozostaje zatem poza kognicją sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.