III SA/Gl 38/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Kupiec (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi ,,A’’ Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W skardze z dnia [...] r., na decyzję Organu odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Organu pierwszej instancji odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia olejów smarowych przeznaczonych lub zużywanych na cele inne niż opałowe lub napędowe, Strona skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie: - art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 2 pkt 2 i art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm.) w związku z art. 3 ust. 1 i 3 Dyrektywy Horyzontalnej poprzez ich zastosowanie i przyjęcie, że przepisy krajowe, w zakresie w jakim nakładają podatek akcyzowy na oleje smarowe nie są sprzeczne z prawem wspólnotowym, - art. 3 ust. 3 Dyrektywy Horyzontalnej poprzez błędną wykładnię i uznanie, że przepis ten nie wyklucza zastosowania zharmonizowanej akcyzy (jako innego podatku pośredniego) od produktów znajdujących się poza zakresem przedmiotowym tej Dyrektywy. W piśmie z dnia [...] r. Pełnomocnik Strony skarżącej wnioskował o zawieszenie postępowania sądowego z urzędu ze względu na skierowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 19 kwietnia 2012 r., w sprawach I GSK 1017/10 – I GSK 1022/10 oraz I GSK 100/11 – I GSK 102/11, zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA w zakresie zastosowania przepisów krajowych na gruncie upoważnienia z art. 3 ust. 3 Dyrektywy Horyzontalnej. Postanowieniem z dnia 11 maja 2012 r. Sąd zawiesił postępowanie z urzędu, a następnie po wydaniu przez NSA uchwały z dnia 29 października 2012 r., I GPS 1/12, podjął zawieszone postępowanie sądowe i wyznaczył termin rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do ETS w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie zarzuty zgłoszone przez Stronę skarżąca w skardze obejmowały między innymi przypadek naruszenia art. 3 ust. 3 Dyrektywy horyzontalnej przez regulacje krajowego prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych przeznaczonych na inne cele niż paliwowe. W tej kwestii najpierw NSA dnia 29 października 2012 r., I GPS 1/12, podjął uchwałę, że: Objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których jest mowa w art. 2 pkt 2 w związku z pozycją 4 załącznika numer 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym w art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 92.76.1). Następnie NSA dodatkowo postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r., I GSK 780/11, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni prawa wspólnotowego o następującej treści: Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych W tej sytuacji Sąd uznał, że poza problemem prawnym rozstrzygniętym uchwałą NSA zajęcie stanowiska również przez TSUE w tej kwestii od strony wykładni prawa wspólnotowego ma istotne znaczenie dla określenia zakresu obowiązujących regulacji krajowych będących podstawą orzekania w niniejszej sprawie. W związku z tym, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeszcze raz zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez TSUE rozstrzygnięcia w ramach opisanego pytania wstępnego.