III SA/Gl 384/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 11 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: uzupełnić wyrok z 26 listopada 2012 r. w ten sposób, że dotychczasowa sentencja otrzymuje pkt 3. w brzmieniu: "zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz A. W. kwotę 717,00 zł (słownie: siedemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania . Wyrokiem z 26 listopada 2012 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W związku z brakiem pełnego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, skarżąca, pismem z dnia [...] r., wniosła o uzupełnienie wyroku w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa prawnego. Jak wynika z akt sprawy wniosek o zwrot kosztów postępowania zawarty był w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270., zwaną dalej P.p.s.a. ) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis art. 205 § 1 ustawy stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Natomiast § 4 stanowi że przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W rozpatrywanej sprawie prawną podstawę do działania zarówno Strony skarżącej, jak i Sadu stwarza przepis art. 157 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Art. 157 § 2 i § 3 stanowi, że wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, a orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Na wstępie należy zauważyć, że strona nie uchybiła powyższemu terminowi do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. W przedmiotowej sprawie, za koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw przez skarżącego, Sąd uznał wpis od skargi wynoszący 158 złotych, a to na mocy § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Do kosztów postępowania Sąd także zaliczył wynagrodzenie pełnomocnika określone na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31 poz. 153). Wynagrodzenie pełnomocnika zgodnie z powyższym przepisem wynosi 600 zł. W niniejszej sprawie, istotą sporu było uprawnienie do odliczania podatku od towarów i usług na podstawie zakwestionowanych przez organ duplikatów faktur. To samo zagadnienie jest przedmiotem łącznie 8 tożsamych spraw o sygn. akt od III SA/Gl 379/12 do III SA/Gl 386/12. W związku z tym Sąd uznał, że ta kwota jest adekwatna do niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także do charakteru sprawy i wkładu pracy doradcy podatkowego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Ponadto do kosztów postępowania Sąd zaliczył uiszczona opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Łączna kwota wymienionych kosztów wynosi 775 zł, wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 200 i art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.