III SA/Gl 384/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-04-22
Skład orzekający: Marzanna Sałuda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych (brak podpisu) i nieuiszczenia wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do ich uzupełnienia?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jej braków formalnych lub nie uiści należnego wpisu, mimo prawidłowego wezwania do ich uzupełnienia. Brak podpisu na skardze stanowi brak formalny, a nieuiszczenie wpisu, mimo wezwania, jest podstawą do odrzucenia skargi.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. dotyczącą podatku akcyzowego. Skarga nie została podpisana i nie uiszczono od niej wpisu. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia tych braków w terminie siedmiu dni, informując o skutkach ich niedochowania. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych ani nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.
R. P. pismem z dnia [...]r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] w kwocie [...] zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2014 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Skarżącego wezwano również do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.192 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Opisane wezwania zostały wysłane na wskazany przez skarżącego adres i odebrane w dniu 25 marca 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy. Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął w dniu 1 kwietnia 2014 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał zarządzenia wzywającego do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi, nie uiścił także wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzuceniu podlega także skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym ( art. 58 § 3 P.p.s.a. ). Brakiem formalnym, który stanowi przesłankę odrzucenia skargi jest m.in. brak podpisu na skardze, który zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. winien być złożony przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przedmiotowej sprawie skarga złożona przez stronę nie zawierała jej podpisu.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również uiszczenia wpisu od skargi, o czy świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy.
Zakreślony przez Sąd termin do uzupełnienia wskazanych braków formalnych oraz uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 1 kwietnia 2014 r., przy czym braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a wymagany wpis nie został uiszczony. Nadto stronie skarżącej nie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 239 P.p.s.a., a wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został w niniejszej sprawie złożony.
Mając na uwadze powyższe okoliczność skargę złożoną przez R. P. należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a, art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło