III SA/Gl 387/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] r. I.O. zaskarżyła decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych. Zarządzeniem z [...] r. skarżąca została wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącej w dniu 13 marca 2012 r. Wpis został uiszczony 21 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270.) – dalej p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął skarżącej 20 marca 2012 r. Skarżąca uiściła wpis 21 marca 2012 r. czyli jeden dzień po terminie, konsekwencją powyższego winno być odrzucenie skargi na podstawie wyżej wymienionego przepisu i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.