III SA/Gl 387/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: obrotu alkoholami (wygaśnięcie zezwolenia) w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek . Pismem z dnia [...]r. "A" S.A. w K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia z dniem [...]r. zezwolenia nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku Spółka stwierdziła, że brak wstrzymania wykonalności decyzji, zgodnie z którą nie może ona prowadzić działalności handlowej w zakresie sprzedaży napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, spowoduje znaczne szkody dla niej i niemożliwe do odwrócenia skutki. Ponadto stwierdziła, że obowiązywanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne straty finansowe, których w przypadku uchylenia tej decyzji przez Sąd, nie będzie możliwości odzyskać. Oprócz tego, rezygnując z prowadzenia stoiska alkoholowego, będzie zmuszona do zmniejszenia zatrudnienia w sklepie "A" znajdującym się w O. przy ul. [...]. Spółka na koniec podkreśliła, że z tytułu sprzedaży napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz na piwo w roku 2013 uzyskała wartość sprzedaży brutto [...] zł. Natomiast brak możliwości sprzedaży alkoholu spowoduje dla niej znaczne straty, bowiem obrót miesięczny z takiej sprzedaży wynosi średnio ok. [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosowanymi dokumentami. Ważne jest aby o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, które występują w sprawie, sąd miał wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w zakresie sytuacji finansowej i majątkowej obciążają stronę. Należy podkreślić, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest już takie stanowisko, iż twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795). A jeden dokument w postaci oświadczenia o wartości sprzedaży napojów alkoholowych za rok 2013 w O. przy ulicy [...] tylko informował o dochodzie za sprzedaż alkoholu tej placówki w ciągu roku, a nie o jej ewentualnych stratach w związku z wygaśnięciem zezwolenia. Analizując wniosek strony w toku niniejszego postępowania wpadkowego Sąd nie podzielił twierdzeń wnioskodawcy, że mogą powstać znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie sądu mamy do czynienia z przeciwną sytuacją. Jeżeli zważyć, że Spółka jest jednym z największych pracodawców w Polsce, a tym samym jej zdolność finansowa i majątkowa jest na dobrym poziomie, działalność gospodarczą prowadzi na terenie całej Polski, to nie sposób uznać aby wygaśnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w jednym sklepie mogło w znaczący sposób odbić się na jej kondycji finansowej. Nawet jeżeli uznać za uzasadnione twierdzenie, że zmniejszy się obrót w jednym konkretnym sklepie, to przecież nie musi to absolutnie rzutować na konieczność zwalniania pracowników Spółki jeśli zważyć rozmiar i rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.