III SA/Gl 387/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. R.T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] dotyczącą wymierzenia kary pieniężnej w kwocie 36.000 zł. Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2016 r. Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 1.080 zł. Zarządzenie zawierało informację, iż wpis należy uiścić w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, podając godziny otwarcia kasy i numer rachunku. Wskazano również, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Opisane wezwania doręczono Stronie skarżącej w dniu 8 sierpnia 2016 r. - co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 214 § 1 i art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwaną dalej p.p.s.a.) Strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. Natomiast na mocy art. 220 § 1 p.p.s.a - Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie została uiszczona opłata sądowa (w tym wpis sądowy), chyba, że stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych określone w art. 239 p.p.s.a. lub zostanie przyznane na jej wniosek stosowne prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów. W rozpoznawanej sprawie Strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1080 zł, a zakreślony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 16 sierpnia 2016 r., przy czym wymagana kwota nie została uiszczona. Nadto R.T. nie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 239 p.p.s.a., a wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie został uwzględniony. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.