III SA/Gl 388/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. – B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., nr [...] , orzekającą o odpowiedzialności podatkowej B. W. – B. jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe "A" Sp. z o.o. w T. w podatku od towarów i usług za miesiące [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] i [...] r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. B. W. – B. pełniła w tej spółce funkcję członka zarządu. Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...], pełnomocnik B. W. – B., doradca podatkowy A. O. złożył równocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, że łączna kwota, którą skarżąca jest zobowiązana wpłacić na konto Urzędu Skarbowego w T. przekracza [...] zł, co w sposób drastyczny przekracza możliwości finansowe skarżącej i w sposób bezpośredni zagraża jej egzystencji. Pełnomocnik skarżącej stwierdził, że w przypadku wyegzekwowania takiej kwoty "w praktyce życie społeczne skarżącej może przestanie istnieć". Skarżąca nie jest osobą majętną, aktualnie pracuje jako [...] i zarabia poniżej [...] zł miesięcznie. W rezultacie skarżąca nie ma możliwości zapłacenia tak wysokiej kwoty pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 2 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał zaskarżony akt, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego jego wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności, albo gdy ustawa Sygn. akt III SA/Gl 388/09 szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku. W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem skarżącego jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotowy wniosek nie zawiera jednak ani uzasadnienia, ani nawet wskazania na konkretne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie spełnia bowiem funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego lakoniczne rozwinięcie przesłanki ustawowej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak również zaznaczenie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione szczególnie ważnym interesem skarżącego przedsiębiorstwa. Brak wskazania konkretnie oznaczonych przesłanek zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej – w danym indywidualnie oznaczonym stanie faktycznym – uniemożliwia w istocie ustosunkowanie się Sądu do tego wniosku. Również z analizy akt przedmiotowej sprawy nie można wyciągnąć wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sygn. akt III SA/Gl 388/09 Z kolei zarzuty, dotyczące zaskarżonej decyzji będą podlegały ocenie Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, tj. na wyznaczonej w tym celu rozprawie sądowej. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.