III SA/Gl 399/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-01-25

Skład orzekający: Barbara Orzepowska-Kyć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, który nie został podpisany przez pełnomocnika skarżącego pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, powinien zostać odrzucony?
Ratio decidendi
Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, który nie został podpisany przez pełnomocnika skarżącego, pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Brak podpisu jest brakiem formalnym pisma, którego nieusunięcie skutkuje odrzuceniem sprzeciwu.
Stan faktyczny
Skarżący R. G. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sprzeciw nie został podpisany. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało skutecznie doręczone, jednakże pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 września 2015 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odrzucić sprzeciw. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 września 2015 r., którym odmówiono mu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Jednocześnie poinformowano, że brak ten może zostać uzupełniony przez podpisanie sprzeciwu w siedzibie tutejszego Sądu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 listopada 2015 r., a zatem termin do uzupełnia braku formalnego sprzeciwu upłynął z dniem 23 listopada 2015 r. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie z kolei do art. 49 § 1 tej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw, wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, nie zawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie brak formalny sprzeciwu w postaci braku podpisu nie został pomimo prawidłowego wezwania Sądu usunięty, a termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie z dniem 23 listopada 2015 r. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 259 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło