III SA/Gl 423/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lipca 2025 r. sprawy ze skargi P. Z. na Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie działań organu administracji postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pismem z 11 marca 2025 r. P. Z. wniosła skargę na Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej przekazanie według właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Właściwość miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych regulują przepisy art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a."). W myśl powołanych przepisów wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie do treści art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Niniejsza skarga została złożona na działanie Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy, który ma swoją siedzibę w Warszawie, województwo mazowieckie. Zgodnie natomiast z treścią § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., nr 72 poz. 652), sądem właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W związku z powyższym, na mocy art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.