III SA/Gl 425/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Walentek, po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wymiarze należności celnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 28 kwietnia 2004 r. R. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wymiarze należności celnej. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] 2004 r. organ wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że w zaskarżonej decyzji została zawarta informacja o prawie wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej w K., zaś z akt sprawy wynika, że odwołanie to nie zostało przez stronę wniesione. Ponadto organ zauważył, iż wniesienie skargi na w/wym. decyzję narusza zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 78 Konstytucji RP, która znajduje realizację w zasadzie ogólnej dwuinstancyjności przyjętej w art. 127 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Zasadą jest więc dopuszczalność zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięć i aktów wydanych w drugiej instancji. Tymczasem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja, co do której nie wyczerpano toku instancji. Sprawa o stwierdzenie nieważności decyzji jest sprawą nową, prowadzoną przez organ wskazany w przepisie art. 2522 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), tj. dyrektora izby celnej, który nie występuje w niej jako organ odwoławczy, a jest organem pierwszoinstancyjnym. Wobec czego od wydanej przez ten organ decyzji służy przewidziany prawem środek, warunkujący dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 2622 § 1 ustawy Kodeks celny w wypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez dyrektora izby celnej odwołanie od tej decyzji rozpatruje ten sam organ. W wypadku opisanym w wyżej powołanym przepisie strona niezadowolona z decyzji może wnieść odwołanie do organu, który ją wydał. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu można wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję zapadłą w wyniku rozpatrzenia odwołania. Należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o możliwości wniesienia w terminie 14 dni od daty jej doręczenia odwołania do Dyrektora Izby Celnej w K.. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Ponieważ, jak wyżej wskazano, skarżący zaskarżył do Sądu decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługiwało odwołanie, skargę jako przedwczesną należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.