III SA/Gl 43/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] r. Burmistrz Gminy S. stwierdził wygaśnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wydanego dla "A" S.C. S. F., E. Z.. S. F. i E. Z. złożyli odwołanie od tej decyzji. Zaskarżoną tu decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie w sprawie. Wyżej wymieniona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skargę złożył Burmistrz S., czyli podmiot orzekający w przedmiotowej sprawie jako organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Nie mieści się w tej kategorii organ, który wydał orzeczenie w I instancji. Zatem skarga jest niedopuszczalna, gdyż Burmistrz S. wydając decyzję w pierwszej instancji nie działał jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Żaden przepis nie przyznaje organowi I instancji uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi. Ponadto godzi się zauważyć, iż zgodnie z art. 52 § 1 cyt. ustawy skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W rozpoznawanej sprawie skarżącemu – Burmistrzowi S. nie służyło prawo do wniesienia środka odwoławczego, gdyż on sam był organem właściwym w sprawie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Nie jest zatem także uprawniony do wniesienia skargi. Art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowi w § 1 pkt 6, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, a w § 3, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzucił przedmiotową skargę jako niedopuszczalną.