III SA/Gl 450/09
PostanowienieWSA w Gliwicach2009-06-01
Skład orzekający: Ewa Karpińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na interpretację indywidualną Ministra Finansów może zostać wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na interpretację indywidualną Ministra Finansów, wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 3 PPSA wymaga takiego wezwania, a jego niedochowanie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
A. S. złożył skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku od towarów i usług, uznającą jego stanowisko za nieprawidłowe. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.
W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając z upoważnienia Ministra Finansów wydał opisaną wyżej interpretację indywidualną w sprawie z wniosku A. S. uznając jego stanowisko za nieprawidłowe.
Pismem z [...] r. A. S. złożył skargę na powyższą interpretację. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że nie wniesiono wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Instytucja interpretacji indywidualnej jest przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej p.p.s.a.).
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Zgodnie natomiast z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi skargę na akty lub czynności, o których mowa m. in. w art. 3 § 2 pkt 4 a p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Niedochowanie tego trybu czyni skargę niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Ponieważ zatem strona skarżąca nie skorzystała z możliwości przewidzianej przez art. 52 § 3 p.p.s.a. jej skargę podlega odrzuceniu na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło