III SA/Gl 469/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania postanawia: oddalić wniosek o zwrot kosztów. W dniu 18 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił w rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję. Jak wynika z protokołu rozprawy pomimo prawidłowego zawiadomienia o planowanym terminie posiedzenia jawnego żadna ze stron nie stawiła się. Skarżący w odpowiedzi na doręczony w dniu [...] r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, w piśmie nadanym w Urzędzie Pocztowym Nr [...] w T. w dniu [...] r. wystąpił o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W piśmie tym wskazał, iż przyjął ze zrozumieniem stanowisko Sądu w kwestii nie zasądzenia kosztów sądowych postępowania wobec braku złożenia przez niego stosownego wniosku. Nadto podniósł, iż choć nieumiejętne czytanie pism procesowych nie jest dostatecznym usprawiedliwieniem, to jednakże zwrócił się z prośbą o zasądzenie kosztów ze względu na uiszczoną znaczną kwotę wpisu, tj. [...] złotych oraz dalszą niemożność wyegzekwowania nadpłaty akcyzy. Jak wynika z akt sądowych sprawy zawiadomienie o rozprawie wraz z pouczeniem (w tym również o terminie żądania zwrotu kosztów) skarżący odebrał osobiście w dniu [...] r., jednakże do czasu zamknięcia rozprawy nie zgłosił wniosku o przyznanie należnych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działająca bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Odstępstwo od powyższej zasady przewiduje § 2 powołanego przepisu. Stanowi on, iż o kosztach należnych stronie w przypadku gdy nie jest ona reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego sąd rozstrzyga z urzędu na posiedzeniu niejawnym, co jednakże w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Podkreślić należy zatem, że w świetle obowiązujących przepisów prawnych zasadą jest, iż o zwrocie kosztów postępowania sąd orzeka na wniosek strony, natomiast z urzędu jedynie w sytuacjach określonych w ustawie (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, wyd. I, s. 528). Zważyć przyjdzie przy tym, iż termin do wystąpienia z takim żądaniem został ściśle określony przez ustawodawcę, a mianowicie najpóźniej do czasu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. W konsekwencji wniosek taki można złożyć zarówno w skardze, jak i w piśmie procesowym kierowanym do sądu po wniesieniu skargi, czy też ustnie do protokołu na rozprawie. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż uprawnienie do żądania zwrotu kosztów wygasło wraz z zamknięciem rozprawy w dniu [...] r. Tak więc wniosek skarżącego nadany w dniu [...] r., pomimo pouczenia o przysługującym stronie uprawnieniu i warunkach jego realizacji, został złożony po terminie przewidzianym do jego wniesienia. W świetle wskazanych okoliczności uznając przedmiotowy wniosek za spóźniony Sąd działając na podstawie art. 210 § 1 w zw. z art. 224 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.