III SA/Gl 47/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 24 marca 2014 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z 24 marca 2014 r. Sąd odmówił "A" Sp. z o.o. w K., reprezentowanej przez radcę prawnego E. G., przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję z [...] r. nr [...] oraz do uiszczenia wpisu od skargi na tę decyzję. Postanowienie doręczono (w trybie dwukrotnego awizowania) w dniu 14 kwietnia 2014 r. W terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 22 kwietnia 2014 r., nie zostało ono zaskarżone zażaleniem. Natomiast pismem datowanym na 12 maja 2014 r. i tego dnia nadanym w urzędzie pocztowym pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 24 marca 2014 r. wraz z zażaleniem. We wniosku powołał się na swój stan zdrowia, przedstawił objawy choroby, które okresowo uniemożliwiają mu wykonywanie czynności zawodowych. Podniósł, że stan choroby ustąpił po 5 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie wniosek pełnomocnika strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił bowiem w wystarczającym stopniu podanej we wniosku okoliczności niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Jak wynika z załączonego świadectwa lekarskiego stan niezdolności miał trwać od 5 marca 2014 r. przez dwa miesiące, a z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika stan choroby ustał po 6 maja 2014 r. Jednak te informacje pozostają w sprzeczności z innymi, znanymi Sądowi z urzędu okolicznościami. W tym samym okresie pełnomocnik strony skarżącej był aktywny w innych sprawach prowadzonych przed tutejszym Sądem. Pełnomocnik strony skarżącej w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1650/13 dnia 6 marca 2014 r. nadał pismo z 5 marca 2014 r. zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych". Z kolei w rozpoznawanej aktualnie sprawie III SA/Gl 47/14 dnia 7 marca 2014 r. złożył wniosek z 7 marca 2014 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wraz z załącznikami oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych z 7 marca 2014. W sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1544/13 pełnomocnik odebrał osobiście 5 marca 2014 r. odpis postanowienia z 24 lutego 2014 r. zwalniającego stronę skarżącą od obowiązku uiszczenia wpisu w części przekraczającej 500 zł. W odpowiedzi na otrzymane postanowienie pełnomocnik uiścił wpis od skargi w wymaganej wysokości, co uczynił bez wezwania Sądu. W odpowiedzi na wezwanie, odebrane także osobiście przez niego 22 kwietnia 2014 r., przesłał 28 kwietnia 2014 r. pismo w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z załączonym do niego odpisem KRS-u. W sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1650/13 pełnomocnik osobiście odebrał 30 kwietnia 2014 r. postanowienie z 7 kwietnia 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu, od którego w ustawowym terminie (6 maja 2014 r.) wniósł zażalenie. Skoro więc pełnomocnik mógł odbierać korespondencję i składać pisma procesowe w innych, prowadzonych równolegle, sprawach można uznać, że stan chorobowy, na który się powołuje, nie stanowił przeszkody w tym zakresie. Tym samym pełnomocnik nie wykazał, by zwłoka w dokonaniu wymaganych czynności była przezeń niezawiniona. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.