III SA/Gl 472/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wnioskiem zawartym w skardze z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W jego motywach wskazał, iż sytuacja materialna M.S. jest bardzo trudna. Nie pozostaje w zatrudnieniu oraz nie osiąga żadnych dochodów a wysokość dochodów w latach ubiegłych nie pozwoliła mu na poczynienie oszczędności. W tej sytuacji - w ocenie pełnomocnika strony - wykonanie zobowiązań podatkowych objętego skarżoną decyzją z uwagi na wysokość określonego w niej podatku 1.315.043 zł rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu oraz jego rodzinie znacznej szkody a skutki wykonania tejże decyzji będą trudne a wręcz niemożliwe do odwrócenia. Wniosek ten uzasadnia również istniejącym sporym prawdopodobieństwie wadliwości zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt przedawnienia zobowiązania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 t.j.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma charakter wyjątkowy, tzn. jest odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, przy czym obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na stronie, która domaga się wydania takiego orzeczenia. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący w sposób wystarczająco przekonujący uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub zrodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody dlatego też jego wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Tym bardziej, że z przedłożonych przez stronę dokumentów nadesłanych w toku postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca rzeczywiście znajduje się obecnie w trudnej sytuacji finansowej, która w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogłaby ulec pogorszeniu. Mając na uwadze powyższe przychylenie się do złożonego wniosku było w ocenie tut. Sądu uzasadnione. Stanowi bowiem ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Ponadto stanowisko to koresponduje z dotychczasowym orzecznictwem sądowym, które jednoznacznie przyjmuje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące utratą jedynego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy (vide: postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04 niepubl.). W tych kategoriach słuszne jest zatem twierdzenie, iż wykonanie decyzji może przyczynić się do wyrządzenia szkody o znacznych rozmiarach lub spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, jako że kwota podlegająca wyegzekwowaniu jest dość znaczna i rzeczywiście przekracza możliwości płatnicze strony. Z powyższych względów i na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak sentencji postanowienia.