III SA/Gl 478/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firma "A." Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych p o s t a n a w i a: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływana dalej jako P.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarskie z dnia 28 sierpnia 2008 r., a zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. "osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oceniając sytuację finansową skarżącej Spółki Sąd uznał, że nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Do takiego wniosku prowadzi ocena dokumentów dołączonych do sprzeciwu oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także znanych tut. Sądowi z postępowań zakończonych postanowieniami tegoż Sądu o przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych tejże Spółki. Na stronie skarżącej ciąży szereg wymagalnych zobowiązań, co w efekcie doprowadziło do wszczęcia przeciwko niej postępowań egzekucyjnych. Z posiadanych przez Spółkę nieruchomości prowadzona jest egzekucja. Z kolei postępowanie egzekucyjne prowadzone z rachunków bankowych, wierzytelności oraz ruchomości, z uwagi na bezskuteczność zostało umorzone przez Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w Z. (postanowienie [...] z dnia [...]). Przedstawione wyżej okoliczności, zdaniem Sądu, przemawiają za uwzględnieniem wniosku skarżącej. Trzeba też mieć na uwadze, że Sąd, rozstrzygając kwestię wpadkową związaną z przyznaniem prawa pomocy, nie poddaje ocenie, czy wnioskodawca przyczynił się i w jakim zakresie do tego, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Natomiast Sąd dokonując oceny sytuacji finansowej bierze pod uwagę okoliczności istniejące w czasie, w którym wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony. Dodać przyjdzie, że stosownie do art. 249 P.p.s.a. "przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć". W konsekwencji Sąd działając na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 260 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.