III SA/Gl 484/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji P. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 marca 2025 r. nr SKO.FD/41.4/34/2025/3017 w przedmiocie nakazu zwrotu kwoty dotacji oddala skargę. Przedmiotem skargi Fundacji P. (dalej "Fundacja" lub "Skarżąca") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej "Kolegium" lub "organ odwoławczy") wydana w przedmiocie nakazu zwrotu kwoty dotacji. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Prezydent Miasta R. (dalej "Prezydent" lub "organ pierwszej instancji") decyzją z dnia 27 stycznia 2025 r., wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej "k.p.a.) oraz art. 251 i 252 w związku z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 z późn. zm. dalej "u.f.p."), określił w stosunku do Fundacji: 1) wysokość dotacji celowej do zwrotu, jako: - dotacji niewykorzystanej w terminie w kwocie 600 zł, - dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 18.292,28 zł, - dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 400 zł, przyznanej na wsparcie realizacji zadania publicznego pt. "[...]"; 2) datę od kiedy naliczane są odsetki jak dla zaległości podatkowych:  - od 1 lutego 2021 r. dla dotacji niewykorzystanej w terminie, - od 4 kwietnia 2022 r. dla dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, tj. po upływie 15 dni od dnia doręczenia wystąpienia pokontrolnego, - od 12 marca 2020 r., tj. od dnia przekazania dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Prezydent na podstawie umowy dotacji nr [...] przyznał Fundacji dotację celową w kwocie 20.900 zł na realizację zadania publicznego pt. "[...]" (dalej: "zadanie publiczne"). Wypłata dotacji nastąpiła w 12 marca 2020 r. Po przeprowadzeniu kontroli z wykorzystania dotacji przez Fundację organ pierwszej instancji stwierdził nieprawidłowości i wezwał Fundację do zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 18.292,28 zł, dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 400 zł oraz dotacji niewykorzystanej w kwocie 600 zł (pismo doręczono 18 marca 2022 r.). Prezydent zrelacjonował przebieg postępowania, wskazując między innymi, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 24 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/GI 639/23 uchylił wydaną w sprawie decyzję SKO nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z 17 marca 2023 r. Uzasadniając wyrok, WSA podał, że ogólne sformułowania organu I instancji, nie poparte konkretnymi dowodami w treści decyzji spowodowały, że decyzja w tym zakresie jest wadliwa i nie czyni zadość wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Prezydent wskazał, że postępowanie dowodowe zostało uzupełnione zgodnie z wyrokiem WSA. Prezydent powołał się na § 8 ust. 2 i 3 umowy, zgodnie z którym zadanie uznaje się za zrealizowane w całości, jeżeli Zleceniobiorca zrealizuje co najmniej 80% założonych rezultatów. W przypadku niezrealizowania zadania w całości, w rozumieniu ust. 2, Zleceniobiorca zobowiązany jest do zwrotu dotacji tytułem wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem: 1) w wysokości równej wydatkom poniesionym na działania służące osiągnięciu danego rezultatu — w przypadku możliwości przyporządkowania wydatku do rezultatu lub 2) w wysokości wyliczonej zgodnie ze wzorem: z = (80% — x%) * y, gdzie: z — wysokość dotacji do zwrotu, x — % osiągnięcia rezultatu, y — wysokość wydatkowanej dotacji — w przypadku braku możliwości przyporządkowania wydatku do rezultatu. Prezydent przedstawił zakładane rezultaty i stopień ich zrealizowania: 1) wydruk materiałów szkoleniowych (500 sztuk dla uczniów, min. 170 dla nauczycieli, min. 300 dla rodziców) - rezultat został osiągnięty, 2) przeszkolenie uczniów w zakresie życia bez przemocy (500) podczas 25 warsztatów - rezultat został osiągnięty, 3) przeszkolenie nauczycieli w zakresie wdrażania działań antyprzemocowych w obszarze przemocy szkolnej i domowej (min. 170) podczas 17 szkoleń - z informacji uzyskanych od szkół wynika, iż przeszkolono 5 nauczycieli podczas 1 warsztatu - Szkoła Podstawowa nr [...] im. [...] w R. - (rezultat nie został osiągnięty), 4) przeszkolenie rodziców w zakresie profilaktyki przemocy szkolnej i domowej rodziców w zakresie profilaktyki uzależnień od narkotyków wśród młodzieży (min. 300) podczas 15 szkoleń - z informacji uzyskanych od szkół wynika, iż przeszkolono ok. 165 rodziców podczas 1 warsztatu - Zespół Szkolno- Przedszkolny z Oddziałami Integracyjnymi nr [...] w R. - (rezultat nie został osiągnięty), 5) przeszkolenie przedszkolaków w zakresie reagowania na przemoc i kształtowania postaw empatycznych (400 dzieci) podczas 25 warsztatów - z informacji uzyskanych od zespołów szkolno-przedszkolnych, w tym Szkoły Podstawowej nr [...] w R. wynika, iż szkolenia dla dzieci nie odbyły się, co Fundacja potwierdziła w późniejszych wyjaśnieniach (rezultat nie został osiągnięty). Prezydent w oparciu o analizę dokumentów finansowych złożonych przez Fundację do korekty sprawozdania finansowego obliczył kwotę dotacji podlegającej zwrotowi. 2. Fundacja wniosła odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając naruszenie: - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, czym naruszono słuszny interes Strony, - art. 8 k.p.a. poprzez nieprzyczynienie się przez organ pierwszej instancji do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, - art. 86 k.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie i nieprzeprowadzenie przez organ pierwszej instancji prawidłowo postępowania dowodowego, w szczególności nieprzesłuchanie przez organ dyrektorów wskazanych placówek, jak i pracowników, którzy udzielili organowi informacji na podstawie których organ oparł swoją decyzję, jak i nieprzesłuchanie przez organ Strony w celu wyjaśnienia i prawidłowego ustalenia stanu faktycznego postępowania, - art. 107 §1 pkt. 6) k.p.a. i § 3 k.p.a. poprzez nieoparcie się przez organ przy wydawaniu decyzji na wyjaśnieniach Strony, w tym w szczególności przedstawionych przez Stronę wniosków i zastrzeżeń w toku postępowania oraz niewskazanie na jakiej podstawie faktycznej i prawnej organ uznał, iż przedstawione przez dyrektorów placówek szkolnych informację są zgodne z prawdą, - art. 105 §1 k.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie i nieumorzenie przez organ pierwszej instancji postępowania jako bezprzedmiotowe, pomimo wniosku złożonego przez Stronę, podczas gdy kwota określona do zwrotu została przez organ wyegzekwowana w całości, co czyni niniejsze postępowanie bezprzedmiotowym. 3. Kolegium decyzją z dnia 24 marca 2025 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Kolegium wskazało, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 24 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/GI 639/23, uchylił zaskarżoną decyzję SKO nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z 17 marca 2023 r. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji wykonał zalecenia WSA w Gliwicach zawarte w ww. wyroku. Kolegium podało, iż Prezydent, zgodnie z zapisami umowy z Fundacją (§ 8 ust. 1 i 2) przeanalizował stopień osiągniętych rezultatów w oparciu o dokumentację przedłożoną na żądanie kontrolujących przez szkoły, wskazane przez Fundację. Na podstawie otrzymanych informacji zestawiono liczbę działań (warsztatów, szkoleń, spotkań), czas ich trwania oraz liczbę uczestników biorących udział w trybie stacjonarnym i online. Ostatecznie, w oparciu o oświadczenia szkół (odbiorców zadania), które w ocenie Kolegium należało uznać za wiarygodne, określono faktyczną liczbę zrealizowanych działań, co pozwoliło określić stopień osiągnięcia zakładanych rezultatów. Kolegium zauważyło, że na wyliczenie wysokości dotacji do zwrotu nie miały wpływu błędy w opisie faktur, czy brak ujęcia dokumentów księgowych w ewidencji księgowej. Kwoty podlegające zwrotowi wynikają z: 1) niezrealizowania poszczególnych rezultatów, określonych w ofercie, w wymiarze co najmniej 80%, 2) nieprzedłożenia dokumentacji księgowej na kwoty wykazane w korekcie sprawozdania. 4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji organu pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie uchylenie decyzji organu odwoławczego i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia temu organowi, rozpoznanie sprawy na rozprawie i zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wydane orzeczenie: a) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, czym naruszono słuszny interes Strony w szczególności: - uznanie przez organ pierwszej instancji, a następnie przez organ odwoławczy, iż strona nie wydatkowała otrzymanych środków zgodnie z przeznaczeniem, podczas gdy wszelkie otrzymane przez Stronę środki w ramach zawartej umowy były wydatkowane zgodnie z przeznaczeniem, - uznanie przez organy obu instancji, iż brak jest podstaw do umorzenia niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowe, podczas gdy należności zostały przez organ wyegzekwowane od Skarżącej w związku z czym brak było przedmiotu postępowania i należało postępowanie umorzyć, - uznanie przez organy obu instancji, iż potwierdzenia dyrektorów szkół odnośnie informacji uzyskanych w 2021 r. od placówek jest wystarczające, podczas gdy dyrektorzy nie mają możliwości do potwierdzania złożonych oświadczeń wiedzy, - uznanie przez organy obu instancji, iż uzyskanie informacji, że dana osoba z placówki szkolnej posiada uprawnienia do udzielenia stosownych informacji jest wystarczające, podczas gdy do niniejszego postępowania winno zostać przedłożone stosowne upoważnienie celem weryfikacji faktycznego dokonania przez konkretną osobę czynności, - uznanie przez organy obu instancji, iż brak jest podstaw do ponownego przeprowadzenia postępowania kontrolnego mimo wniosku Strony, podczas gdy istnieją podstawy do ponownego przeprowadzenia przez Organ postępowania kontrolnego, b) art. 8 k.p.a. poprzez nieprzyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa, c) art. 86 k.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie i nieprzeprowadzenie przez organ pierwszej instancji prawidłowo postępowania dowodowego, w szczególności nieprzesłuchanie przez organ dyrektorów wskazanych placówek, jak i pracowników, którzy udzielili informacji na podstawie których organ oparł swoją decyzję, jak i nieprzesłuchanie przez organ pierwszej instancji Strony w celu wyjaśnienia i prawidłowego ustalenia stanu faktycznego postępowania, d) art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. i § 3 k.p.a. poprzez nieoparcie się przez organy obu instancji przy wydawaniu decyzji na wyjaśnieniach Strony, w tym w szczególności na przedstawionych przez Stronę wniosków i zastrzeżeń w toku postępowania oraz niewskazanie na jakiej podstawie faktycznej jak i prawnej organ pierwszej instancji uznał, iż przedstawione przez dyrektorów placówek szkolnych informacje są zgodne z prawdą czy też znajdującymi się w placówkach upoważnieniami, czy też pełnomocnictwami, e) art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego błędne niezastosowanie i nieumorzenie przez organ pierwszej instancji, a następnie przez organ odwoławczy postępowania jako bezprzedmiotowego, pomimo wniosku złożonego przez Stronę, podczas gdy kwota określona do zwrotu została przez organ wyegzekwowana w całości, co czyni niniejsze postępowanie bezprzedmiotowym. W pierwszej kolejności Skarżąca podniosła, że kwota określona przez organ pierwszej instancji do zwrotu została w całości wyegzekwowana, na co również zwracała uwagę Strona w swoich stanowiskach. W związku z wyegzekwowaniem należności brak jest podstaw do prowadzenia przez organ pierwszej instancji dalszego postępowania. W związku z czym Strona złożyła wniosek o umorzenie prowadzonego postępowania jako bezprzedmiotowe, jednak wniosek nie został rozpoznany. W ocenie Skarżącej uzyskane przez organ pierwszej instancji informacje nie mogą stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie, z uwagi na fakt, że do wspomnianych odpowiedzi nie zostały załączone żadne upoważnienia, które by dokumentowały fakt, że osoba udzielająca odpowiedzi na zadane przez organ pytanie posiadała stosowne pełnomocnictwo. Dodatkowo Skarżąca nadmieniła, iż upoważnienie do wykonywania czynności winno zostać udzielone na piśmie, a nie ustnie. Zwróciła uwagę, iż w toku postępowania dowodowego organ winien ustalić, czy dyrektor konkretnej placówki posiada stosowne upoważnienie do udzielania wymaganych przez organ informacji. Podkreśliła, iż w niniejszym postępowaniu żadne upoważnienie nie zostało przez konkretne placówki przedstawione, tudzież załączone do akt sprawy. W ocenie Skarżącej potwierdzenia przez dyrektorów placówki udzielonych przez konkretną osobę placówki nie należy uznać za wiarygodne. Złożone przez pracowników oświadczenia dotyczące przeprowadzonych przez Fundację warsztatów w placówkach stanowiły oświadczenia wiedzy. Oświadczenia wiedzy nie mogą zostać potwierdzane przez inną osobę, w tym celu osoba trzecia winna złożyć nowe oświadczenie wiedzy, stosownie do posiadanej przez nią wiedzy. Brak jest podstaw prawnych jak i faktycznych do uznania, iż dyrektor placówki szkolnej może potwierdzić złożone przez swojego pracownika oświadczenie wiedzy, o którym to nie posiada żadnych informacji. W związku z czym, zdaniem Skarżącej organ odwoławczy również nieprawidłowo ustalił, że oświadczenia szkół należy uznać za wiarygodne. Organ pierwszej instancji w celu ustalenia prawidłowości udzielanych informacji winien dokonać przesłuchań osób udzielających przedmiotowych informacji, jak i dyrektorów udzielających informacji na temat upoważnień, tudzież pełnomocnictw, czy też potwierdzeń udzielonych informacji, czego nie uczynił. Ponadto w celu ustalenia stanu faktycznego powinien przesłuchać Skarżącą, czego również nie uczynił. 5. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a.). Jak już Sąd wskazał sprawa była już rozstrzygana przez WSA w Gliwicach, stąd, analizując sprawę ponownie, Sąd zobowiązany jest uwzględnić przepis art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 24 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/GI 639/23 wskazał, że nie można uznać, iż materiał dowodowy uzyskany przez organ pierwszej instancji uzasadniał wydanie decyzji z dnia 17 marca 2023 r. w sytuacji, gdy treść decyzji nr [...] Prezydenta Miasta R. cechuje bardzo duża ogólność w zakresie braku podania szczegółowych dokumentów, w oparciu o które organ ten wywiódł wnioski o konieczności wydania decyzji w przedmiocie określenia wysokości dotacji do zwrotu. Sąd zwrócił również uwagę, że organ pierwszej instancji nie wskazał jakie konkretnie szkoły były zapytywane na okoliczność przeprowadzenia spotkania dla rodziców, jakie informacje przekazały szkoły i które konkretnie szkoły przekazały informacje. Ogólne sformułowania organu pierwszej instancji, niepoparte konkretnymi dowodami w treści decyzji spowodowały, że decyzja w tym zakresie jest wadliwa i nie czyni zadość wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem WSA w zaskarżonej decyzji, podobnie jak w poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie dokonano kluczowych z punktu widzenia zastosowania art. 252 u.f.p. ustaleń faktycznych. Rozpoznając sprawę ponownie, w ocenie Sądu, nie doszło do naruszenia art. 153 p.p.s.a. Organy wykonały bowiem wskazane zalecenia WSA w Gliwicach. Prezydent na podstawie umowy dotacji nr [...] przyznał Fundacji dotację celową w kwocie 20.900 zł na realizację zadania publicznego pt. "[...]" Wypłata dotacji nastąpiła w 12 marca 2020 r. Organy prawidłowo wskazały przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1491 z późn. zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o dotacji - rozumie się przez to dotację w rozumieniu art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. e oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530, z późn. zm.); W myśl art. 16 ww. ustawy organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 tej ustawy, przyjmując zlecenie realizacji zadania publicznego w trybach, o których mowa w art. 11 ust. 2, zobowiązują się do wykonania zadania publicznego w zakresie i na zasadach określonych w umowie odpowiednio o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego, sporządzonej z uwzględnieniem art. 151 ust. 2 i art. 221 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz przepisów niniejszej ustawy, a organ administracji publicznej zobowiązuje się do przekazania dotacji na realizację zadania. Zgodnie z art. 251 u.f.p: 1. Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku, z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4. 2. W przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 263 ust. 2, niewykorzystana część dotacji podlega zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego w terminie 15 dni od dnia określonego w tej uchwale. 3. W przypadku gdy termin wykorzystania dotacji, o których mowa w ust. 1, jest krótszy niż rok budżetowy, niewykorzystana część dotacji podlega zwrotowi w terminie 15 dni po upływie terminu wykorzystania dotacji. 4. Wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo, w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach. 5. Od kwot dotacji zwróconych po terminach określonych w ust. 1-3 nalicza się odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, począwszy od dnia następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1-3. Stosownie do art. 252 u.f.p. : 1. Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. 2. W przypadku gdy termin wykorzystania dotacji, o których mowa w ust. 1, jest krótszy niż rok budżetowy, podlegają one zwrotowi w terminie 15 dni po upływie terminu wykorzystania dotacji. 3. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. 4. Dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej. 5. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. 6. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Zgodnie z § 8 ust. 2 i 3 umowy zawartej przez organ pierwszej instancji z Fundacją zadanie uznaje się za zrealizowane w całości, jeżeli Zleceniobiorca zrealizuje co najmniej 80% założonych rezultatów. W przypadku niezrealizowania zadania w całości, w rozumieniu ust. 2, Zleceniobiorca zobowiązany jest do zwrotu dotacji tytułem wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem: 1) w wysokości równej wydatkom poniesionym na działania służące osiągnięciu danego rezultatu - w przypadku możliwości przyporządkowania wydatku do rezultatu lub 2) w wysokości wyliczonej zgodnie ze wzorem: z = (80% - x%) * y, gdzie: z - wysokość dotacji do zwrotu, X - % osiągnięcia rezultatu, y- wysokość wydatkowanej dotacji - w przypadku braku możliwości przyporządkowania wydatku do rezultatu. W ocenie Sądu organy działały w sprawie zgodnie z prawem (art. 6 k.p.a.), podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), a nadto zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz dokonały swobodnej jego oceny (art. 80 k.p.a.), co zresztą znalazło wyraz w uzasadnieniach wydanych przez nie decyzji (art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a.) - organy szczegółowo wskazały dowody, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Organ odwoławczy nie naruszył zasady dwuinstancyjności postępowania. Z uzasadnienia wydanej decyzji wynika, że organ ten przeprowadził postępowanie merytoryczne – ponownie przeanalizował i ocenił materiał dowodowy, jak również odniósł się do zarzutów odwołania. Organ pierwszej instancji, stosując zapisy umowy z Fundacją, dokonał analizy dokumentów finansowych złożonych przez Skarżącą do korekty sprawozdania i określił stopień osiągnięcia zakładanych rezultatów. Prawidłowo nie dał wiary złożonym przez Skarżącą zaświadczeniom o zrealizowaniu zadań publicznych zgodnie z umową. W oparciu o te zaświadczenia nie można bowiem ustalić kiedy i jakie konkretnie zadania zostały zrealizowane przez Skarżącą. Ponadto w aktach sprawy znajduje się dokument, z którego jednoznacznie wynika, że część działań na prośbę Fundacji było kontynuowanych w lutym kolejnego roku (email z 16 września 2021 r. od Zespołu Szkół [...]), a więc po zakończeniu zadania. Organ pierwszej instancji, wykonując zalecenia WSA w Gliwicach zawarte w ww. wyroku, uzupełnił materiał dowodowy w sprawie. Analiza akt administracyjnych potwierdza, że organ zwrócił się do wskazanych w uzasadnieniu decyzji Dyrektorów szkół z zapytaniem, czy osoby udzielające odpowiedzi na temat działań realizowanych przez Fundację na terenie ich szkół, były upoważnione do udzielenia takiej odpowiedzi, a jeśli nie, to czy potwierdzają czynności wykonane przez te osoby. Zapytanie skierowano do szkół, których odpowiedzi na maila z 8 września 2021 r. (czy Fundacja realizowała w 2020 r. na terenie ich placówek działania związane z realizacją zadań publicznych współfinansowanych przez Miasto R.), nie zostały podpisane przez dyrekcję szkoły. W odpowiedzi, Dyrektorzy szkół wskazali, że osoby udzielające odpowiedzi były do tego upoważnione, bądź potwierdzili czynności wykonane przez te osoby. Organ pierwszej instancji zwrócił się do wskazanych Dyrektorów szkół z prośbą o przesłanie w formie elektronicznej (format.pdf) z wykorzystaniem profilu zaufanego w platformie elektronicznej ePUAP, bądź złożenie w wersji papierowej - bezpośrednio w Kancelarii Urzędu Miasta lub za pośrednictwem Poczty Polskiej, podpisanych przez osoby uprawnione do składania oświadczeń w imieniu placówek, odpowiedzi udzielonych podczas prowadzonego postępowania kontrolnego, dotyczących działań realizowanych przez Fundację, w ramach udzielonych przez Miasto R. dotacji na realizację zadań publicznych, w tym zadania pt. [...]. Zdecydowana większość Dyrektorów placówek oświadczyła, że Fundacja nie zrealizowała działań związanych zadaniem. W kilku przypadkach Dyrektorzy potwierdzili wykonanie zadania publicznego przez Fundację, określając w jakiej formie, kiedy i dla kogo to nastąpiło. Zdaniem Sądu organ pierwszej instancji prawidłowo uznał oświadczenia Dyrektorów za wiarygodne i uwzględnił je, ustalając jakie faktycznie zadania publiczne zostały wykonane przez Fundację, a konsekwencji stopień osiągnięcia zakładanych rezultatów zgodnie z zapisami umowy zawartej z Fundacją. Organ uwzględnił wszystkie zrealizowane zadania publiczne wskazane przez szkoły, również te, które odbyły się w grudniu 2020 r., pomimo, że zgodnie ze zaktualizowaną ofertą Skarżącej warsztaty miały zostać zrealizowane do 30 listopada 2020 r. Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy, że zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe t.j. (Dz. U. 2025.1043) Dyrektor szkoły lub placówki kieruje działalnością szkoły lub placówki oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Dyrektor, reprezentując szkołę (placówkę) na zewnątrz, dokonuje czynności prawnych w stosunku do organów państwowych i samorządowych oraz innych podmiotów, a zatem również wobec organu pierwszej instancji. Brak jest jurydycznych argumentów do stwierdzenia, że złożone przez Dyrektorów placówek oświadczenia są wadliwe. Uzyskane przez organ pierwszej instancji oświadczenia Dyrektorów placówek, że pracownicy udzielający odpowiedzi organowi byli do tego upoważnieni, bądź potwierdzające prawdziwość udzielonych odpowiedzi przez pracowników placówek stanowią materiał dowodowy uzyskany w odpowiedzi na zarzuty Skarżącej, która zakwestionowała wiarygodność przekazanych przez poszczególne placówki informacji co do realizacji przez Skarżącą działań związanych zadaniem publicznym. Istotne w sprawie jest, że Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów mogących podważyć merytorycznie ustalone przez organ okoliczności faktyczne odnoszące się do zrealizowania przez Skarżącą zadań publicznych. Organy nie były zobowiązane przeprowadzić dowody z przesłuchania osób, które złożyły pisemne, nie budzące wątpliwości informacje w tym przedmiocie. "Organ prowadzący postępowanie nie ma obowiązku przeprowadzenia wszystkich dowodów wnioskowanych przez stronę. Nie może on pominąć jedynie wskazywanych środków dowodowych, gdy nie zostały wyjaśnione sporne fakty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Tylko nieustalenie okoliczności mających takie znaczenie dla sprawy można uznawać za naruszenie reguł procedowania, które mogłyby mieć wpływ na treść ustaleń faktycznych, a w konsekwencji na treść orzeczenia kończącego postępowanie w danej sprawie" (wyrok NSA z 4.08.2017 r., I OSK 1607/16, LEX nr 2345355). Zdaniem Sądu organy dokładnie ustaliły stan faktyczny w sprawie, który, co ważne, nie został skutecznie podważony przez Skarżącą. Były zatem podstawy do zastosowania art. 251 i 252 u.f.p. Jak już Sąd wskazał Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów mogących podważyć merytorycznie ustalone przez organ okoliczności faktyczne odnoszące się do zrealizowania przez Skarżącą zadań publicznych. Wbrew stanowisku Skarżącej w sprawie nie było podstaw prawnych do umorzenia postępowania. Organy prawidłowo argumentowały, że decyzja będąca podstawą wyegzekwowania powyższych kwot została uchylona, a zatem konieczne jest ponowne rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji określającej wysokość dotacji podlegających zwrotowi. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, jako niezasadną.