III SA/Gl 492/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik, , , po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na działanie Burmistrza Miasta P. w przedmiocie działalności sekretarza miasta postanawia: odrzucić skargę. 5 E. D. (dalej: strona skarżąca, skarżący) pismem z dnia 18 maja 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na działanie Burmistrza Miasta P. w przedmiocie działalności sekretarza miasta. Skarżący zawarł w treści skargi szereg zarzutów dotyczących jego kolejnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej, które były rozpatrywane przez pracownika Urzędu Miasta P. piastującego stanowisko Sekretarza Miasta, panią B. B.. Skarżący wyjaśnił w ww. piśmie, że czuje się nękany psychicznie i prowokowany, a jego wnioski są zmanipulowane bezprawnie przez Sekretarza Miasta. Doświadcza pomówień i jest dręczony, a jego wnioski i pisma wraz z odpowiedziami nie są zgodne z przepisami prawa i wytwarzane przeciwko jego osobie. Stwierdził, że te działania są wobec jego osoby destrukcyjne, a jego interes prawny został naruszony bezprawnie przez Sekretarza Miasta P.. Burmistrz Miasta P. (dalej: organ administracji, organ) w piśmie w sprawie przekazania skargi, uznanym za odpowiedź na skargę, wskazał, że w jego ocenie jest to skarga na działalność sekretarza Miasta P.. Podniósł, że z uwagi na skomplikowaną treść skargi rozważyć należy, czy skarga ta winna zostać rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny czy też zostać rozpatrzona według właściwości rzeczowej przez Burmistrza Miasta P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy wniesionej do sądu administracyjnego, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest do oceny dopuszczalności skargi. Zgodnie bowiem z punktem widzenia objętym zakresem unormowania ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.), z art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 508 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. A zatem sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w tym katalogu nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu. W sprawie należy zauważyć, że skarga, której przedmiotem są czynności podejmowane przez Burmistrza Miasta, dotyczące działalności Sekretarza Miasta, nie należą do żadnej z kategorii aktów prawnych lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu analiza treści skargi wskazuje, że do powyższego postępowania mają zastosowanie przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735, dalej: k.p.a.). Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego (tryb skargowo-wnioskowy, art. 221 i nast. k.p.a.), w ramach którego realizowane jest prawo składania petycji, skarg i wniosków m.in. do organów jednostek samorządu terytorialnego. Prawo to jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. w art. 63. (Dz.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie może być w szczególności wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy (K. Wojciechowska, w: R. Hauser, M. Wierzbowski, KPA. Komentarz, 2021, s. 1475). Cechą tego typu postępowania jest brak stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Zatem postępowanie nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności, a jedynie czynnością materialno-techniczna, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 562/22, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt VII SAB/Wa 41/22). Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa i nie podlega kontroli legalności sprawowanej przez sądy, bowiem nie mieści się wśród aktów poddanych kognicji sądu administracyjnego określonych w przepisach art. 3 § 2 p.p.s.a. Reasumując, niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem Sąd uznał skargę, jako niepodlegającą jurysdykcji sądów administracyjnych za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z tego względu, działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 3